பட்டிகாட்டான் ( பட்டணத்தில்)

சிறிய இடைவெளிக்குப் பின்...

2010-09-21T10:55:00.002+05:30

இரண்டு வாரமாக வலைப்பக்கம் வரமுடியாத நிலை. கடந்த 5 ந்தேதி மெதுவாக எட்டிப் பார்த்த ஜூரம் அடுத்து வந்த நாட்களில், டைய்பாய்டில் கொண்டு விட்டது. எதை சாப்பிட்டாலும் கசப்பு, எருமைமாடுகளுக்கு கொடுப்பது போல் எவ்வளவு பெரிய மாத்திரைகள். பதிவுலககமே நாம் எங்கே என்று தேடி??? மாய்ந்துபோனது???!!!! (ஜூரம் அதனால 1 வாரம் கழித்து வரேனு மெயில் அனுப்புனா, அங்கயும் கும்மியடிச்சி, கொலையா கொல்றானுக...நாதாரிக, மொள்ளமாரிங்க, முடுச்சவிக்கிக...).

சரி ஜுரம் சரியாகிடுச்சி ஒரு பதிவு போடலாம்னா, 2 வாரமா ஆஃபீஸ் போகாததால, தோட்டத்துல களை முளைச்சிருக்குறா மாதிரி அஃபீஸ்ல ஆணி பெருகி நிக்குது. இந்தமாசம், இன்கம்டாக்ஸ் + ROC க்கு, கம்பனி அக்கவுண்ட்ஸ் ஃபைல் பண்ணனும் அதுவேற. அதனால அடுத்த ரெண்டுவாரத்துக்கு பதிவு ஏதும் எழுதமுடியுமானு தெரியலை (ங்கொய்யாலே எப்ப நீ பதிவெழுதுவேனு, நாலு பேர் காத்திட்டு இருக்குறாமாறியே பில்டப்பு).

கடந்த வாரங்களில் என் மனதுக்கு சந்தோசமான + மிகவும் துக்ககரமான நிகழ்வுகள் என் வாழ்வில்.

சந்தோசமான நிகழ்வுகள் :

1. என் பொண்ணு பள்ளியில் (L K G), கதை சொல்லுவதிலும்( story telling with action), ஃபேன்ஸி ட்ரெஸ் போட்டியிலும் ( character from Ramayana. we have chosen, sita for her) முதலாவதாக வந்தது. 3 வாரப் பரபரப்பான preparation ஒரு வழியாக முடிந்தது. எந்த கேரக்டர் தேர்ந்தெடுப்பது, அதற்கான வசனங்கள், பொறுத்தமான உடைகள் மற்றும் மேக்கப், சார்ட் பேப்பர், மற்றும் பெயிண்ட்+பிரஸ் வாங்கி வந்து தீ மாதிரியான வரைபடம் வரைதல் என்று அதற்காக ஒருவாரம், வீட்டம்மா என்னையும் பெண்டு நிமிர்த்தியாகிவிட்டது. இருந்தாலும் குழந்தக்காக கஷ்டப்படுவதில்??? ஒரு சுகம். அதுவும் முடிவில் போட்டியில் முதலாவதாக வந்தால் ரெட்டிப்பு சந்தோசம்.

2. எனது ”சிறுநீரகக்கல்லுக்கு தீர்வு” பதிவு செப்டெம்பர் மாத, மல்லிகை மாத இதழில் வெளிவந்துள்ளது, எனக்கு ஒரு பிரதியை அனுப்பி இருந்தார்கள். முதன் முதலில் அச்சடிக்கப்பட்ட ஒரு தமிழ்மாத இதலில் என்னுடையப் பெயர், மனதிற்குள் சின்ன சந்தோசம்.

சோகமான நிகழ்வு :-

என் வாழ்வின் மிக நெருங்கிய தோழனின் மறைவு. நினைவு தெரிந்து கிராமத்தில் ஒன்றாகவே சுற்றித்திருந்திரிந்திருக்கிறோம், பத்தாவது வரையிலும் ஒன்றாகவே படித்தோம், மீண்டும் கல்லூரி செல்லும் போது அதே கல்லூரியில் எனக்கு ஜுனியராக சேர்ந்தாலும் ஒன்றாகவே இருந்தோம். கல்லூரி படிப்பு முடிந்து அவன் விவசாயம் பார்க்க கிராமத்திலேயே இருந்துவிட்டான். நான் ஊர் செல்லும் போது கூடிப் பேசுவது என்றாகிவிட்ட காலங்கள். ஊரிலிருந்து போன், ஜெயராமன் இறந்துவிட்டான் என்று, மனதே ஸ்தம்பித்துபோய்விட்டது. என் தந்தையின் இழப்பின் போது மனதினுள் உணர்ந்த ஒரு வெற்றிடத்தை, மீண்டும் உணர்ந்தேன்.

காலையில் போன் மாலையில் எடுத்துவிடுவோம் என்று, உடனே கிளம்பினாலும் ஊர் போய் சேர இரவாகிவிடும், வீட்டிலும், இப்போதுதான், டைபாய்ட் ஜூரம் சரியாகிருக்கு, எப்படி இருந்தாலும் நேரத்திற்கு போய் சேரமுடியாது, 2 நாள் கழித்து செல்லுங்கள் , இல்லையென்றால் காரியத்திற்கு செல்லுங்கள் என்று (போனில் பதிவர் மங்குனியும் இதையே சொன்னான்). முடிவில் அவனது முகத்தை பார்க்கமுடியாமல் போய்விட்டது. பணம் தேடி கிராமத்தை விட்டு செல்பவர்களின் ஈடுகட்ட முடியாத துரங்களில் இதுமாதிரியானதும் ஒன்று.

பட்டணத்தில் இருந்திருந்தால், அவனின் உடல் நலத்தினை ( ஜூரம் ஆரம்பித்து அது நிமோனியா காய்ச்சல் என்று கண்டரியப்பட்டு, மதுரை அப்போலாவில் 10 நாள் சிகிச்சை பலனின்றி இறப்பு) சரி செய்திருக்கலாமோ என்ற எண்ணம். இன்னும் மருத்துவ ஆராய்ச்சிகள் கடக்கவேண்டிய தூரம் அதிகம் போலும். எனது மொத்த வாழ்நாளில் மறக்க முடியாத இழப்புகளில், இவனது மறைவும் ஒன்று.(இதை இங்கு எழுதலாமா வேண்டாம என்று மனதிற்குள் சிறு போராட்டம், முடிவில் உற்றவர்களிடம் பேசி பாரத்தை கொஞ்சம் இறக்கிவப்பதுபோன்ற உணர்வில் எழுதிவிட்டேன்.)

டிஸ்கி 1 : அடுத்த 2 வாரத்திற்கு ஏதும் பதிவு எழுத முடியும் என்று தோன்றவில்லை, முடிந்தால் எழுதுகிறேன். அவ்வப்போது வந்து உங்கள் பதிவுகள் படித்து பின்னூட்டம் இடுகிறேன். ஆனால் கும்மியடிக்க முடியுமா தெரியவில்லை. பொறுத்துக் கொள்ளவும்.

டிஸ்கி 2 : எனது உடல் நலத்தை அக்கறையோடு விசாரித்த பதிவுலக நண்பர்களுக்கு என் நன்றிகள்.

என் ஆசான்கள். ஆசிரியர் தினப் பகிர்வு..

2010-09-05T15:42:00.009+05:30

முஸ்கி : பதிவுலகம் அறிமுகமான பின் நான் கொண்டாடும் ஆசிரியர் தினம் இன்று. கலாநேசன் அவர்களின் பதிவிற்கு மதிப்பளித்து, நான் போற்றும் என் குருநாதர்களை பற்றிய பதிவு இது...

பார்த்த சாரதி : என்னோட ஒன்னாப்பு வாத்தியார்..., ஆசிரிய வர்க்கத்துக்கு இன்றும் நான் முன்னோடியாய் நினைக்கும் ஒரு உன்னதமான மனிதர்...., என் கிராமத்தில், 5 வயது குழந்தைகளை... கணக்கெடுத்து... பெற்றோரிடம்.. சண்டை போட்டாவது... பள்ளிக்கு அழைத்துச் சென்று.... அடிப்படைக் கல்வியை... ஊட்டிய பகலவன்...., என் கல்யாணத்தின் போது என் தந்தையின் இழப்பை, சரி செய்ய முயன்ற உன்னதமான மனிதர்...நான் என் மனைவியுடன்...தாலிகட்டிய மறுகணம்..இவர் காலில் விழுந்துதான் ஆசீர்வாதம் வாங்கினேன்..., கண்களில் நீர் பொங்க என்னை வாழ்த்தியவர்...

சீத்தாராம் வாத்தியார் : நாலாப்பு மறுபயும்..படிக்கச் சென்ற போது ஆரத்தழுவி...உற்சாகப் படுத்திய மனிதர்...ஆங்கிலத்தின் ஆரம்பத்தை என்னுள் விதைத்தவர்...., பின்னாளில் நல்லாசிரியர் விருதை அப்துல் கலாமிடம் பெற்ற போது.. என்னிடம் உற்சாகத்துடன் சொல்லி மாய்ந்த மனிதர்...

பேச்சியம்மா டீச்சர் : ஆறாப்பு படிக்கும்போது..., அறிவுப் பூர்வமாக பாடம் நடத்தவில்லை என்று, என் நினைப்பில் இருந்தாலும்..இவரின் தாயுள்ளம் பெரியது..., எங்களிடம் காட்டும் இவரின் அன்பும் பாசமும்...தாயின் அன்பு பாசத்திற்கு சற்றும் குறைவில்லாதது...

சீனிவாசன் : ஏழாப்பு வாத்தியார்..., சம்பளம் வாங்கும் தொழிலாக கருதாமல்... எங்களுக்கு அறிவூட்டுவதில் பெரும் சிரமப் பட்டவர்..., விபத்தில் ஒரு கால் இழந்து வீட்டோடு இருக்கும் இவரை பார்க்கச் சென்ற போது.. வலி மறந்து..., உற்சாகமுடன் அலவலாவிய உன்னத மனிதர்....

ராஜேந்திரன், ராதாகிருஷ்னன், சுந்தர்: பள்ளிக் கல்வியை விளையட்டாக..அதன் நோக்கம் புரியாமல், விளயாட ஒரு இடம் என்று மனதில் இருந்ததை மாற்றி, கல்வியின் அருமையை..., பாடத்தின் கடுமையை.., எளிமயாக சொல்லிக் கொடுத்து, இவ்வளவுதானா..என்று என்னையும் படிப்பின் பால் அக்கறை கொள்ளச் செய்த மும்மூர்த்திகள்.

ராஜேந்திரன் : ஆங்கிலம்+வரலாறு&புவியியல் அசிரியர், இன்றும் இவர் அளவுக்கு உலக வரலாறை என்னுள் , வேரெவரின் தாக்கமும் பாதித்ததில்லை.

ராதாகிருஷ்னன் : அறிவியல் வாத்தியார். என் அறிவியல் தாக்கம் இவரிடம் இருந்துதான் தொடங்கியது..., எதையும்..., செயல் முறை விளக்கம் கொடுத்து..நாங்கள் புரிந்து கொண்டோமா என்பதில் அதிக அக்கறை செலுத்தியவர்...

சுந்தர் : கணக்குப் பாடத்தை..சூ...இவ்வளவுதானா என்று எண்ண வைத்தவர்..., கணக்கில் நூத்துக்கு நூறு எடுப்பது எருமைமாடு மேய்ப்பதை விட சுலபமானது என்ற எண்ணத்தை தோற்றுவித்த மகான்.

அரங்கசாமி : பத்தாவது தமிழ் வாத்தியார். தமிழை முறையாகக் கற்றுக் கொடுத்தவர் (நான் சரியாகக் கற்றுக் கொண்டேனா என்பது வேறு விசயம்...). பள்ளி வயதில் இவரைக் கிண்டலடித்ததை பின்னாளில்.. இவரிடம் மன்னிப்புக் கேட்டதுண்டு. அதை ஒரு பொருட்டாகக் கொள்ளாமல் என்னை அரவனைத்த அவரின் பாசம் மறக்க முடியாதது...

பூங்கோதை : +1&+2 வேதியல் பாடத்தை ரொம்ப சிரமேற்கொண்டு எனக்கு புரிய வைக்க முயன்றவர்..., வகுப்பில் மொத்த மதிபெண்ணில் முதல் மாணவனாக வந்தாலும்..அவர் பாடத்தில் என் மதிப்பெண் குறைவு என்ற ஆதங்கம் இவருக்கு உண்டு..., போன வருடம் பள்ளியில் சென்று சந்தித்த போது... அவர் கொண்டு வந்த மதிய உணவை, என்னை வற்புறுத்திச் சாப்பிடவைத்து மகிழ்ந்த மற்றொரு தாய்க்குச் சமமானவர்.

ஆமருவியப்பன் : +1&+2 கணக்கு வாத்தியார், கணக்குப் பாடத்தில் நான் அதிக மார்க் வாங்குவதால், என்னிடம் தனிப் பிரியம் வைத்தவர்..., எளிமையாகப் பாடத்தை புரிய வைப்பதில் வல்லவர். கல்லூரிப் படிப்பு முடிந்து, இப்போது சம்பாதிக்க ஆரம்பித்துவிட்டேன் என்று, வீடு தேடிப் போய் சொன்ன போது அளவிலா ஆனந்தம் அடைந்தவர்...

தனபால் : +1&+2 இயற்பியல் வாத்தியார், இந்தப் பாடத்தை என் விருப்பப் பாடமாக கல்லூரியில் தேர்ந்தெடுக்க காரணமானவர்..., பட்டிக்காட்டிலிருந்து சென்னை வந்து படிக்க வந்ததால் என்னிடம் தனி பிரியம் உண்டு..., ஆசிரியத்தொழிலை நிரம்ப நேசிப்பவர்.

போத்திராஜ் : இயற்பியல் துறைத் தலைவர். என் கல்லூரி வாழ்க்கையில் அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியவர். கல்லூரிப் பாடத் திட்டங்கலை தாண்டி நாங்கள் எதிர்கொள்ள வேண்டிய பல விசயங்களை, அக்கறையுடன் சொல்ல முயன்றவர். படிக்கும் காலத்தில் அதிக மோதல்கள் ஏற்பட்டதுண்டு. இன்றும் கல்லூரி சென்றால், எனக்காக வகுப்பெடுக்கச் செல்லாமல் ஃப்ரீ அவர் விட்டுவிட்டு என்னுடன் நேரத்தை செலவளிப்பவர். என் மேல் நம்பிக்கை கொண்டு, உன்னுடைய அனுபவத்தப் பகிர்ந்து கொள் என்று தற்போது படிக்கும் மாணவர்களை என்னிடம் நான்கு மணி நேரம் ஒப்படைத்தவர். என் கல்லூரி வாழ்க்கையில் ஒட்டு மொத்த ஆசிரியர்களில் மாணவர்களின் மேல் அதிக அக்கறை கொண்ட மாமனிதர் இவர்.

சுவாமிநாத ஐயர் : நான் ஐஐடி- மேல் படிப்புக்கான நுழைவுத்தேர்வில் தோற்றவுடன், என்னுடைய அடுத்த இலக்கான சிஏ படிப்பிற்காக, இவரிடம் தான் பயிற்சிக்காக சேர்ந்தேன். என்னுடைய நண்பனாய், குருவாய், எனக்கு உலகத்தை பற்றிக் கற்றுக் கொடுத்தவர். இவரிடம் தான், நான் ஆங்கிலத்தை அதிகமாகக் கற்றேன். கம்பனி..ஆடிட்டிங்..தொழில்..வர்த்தகம்...பங்கு மார்கெட் என்ற அத்தனை நுணுக்கங்களையும் கற்றுக் கொடுத்தவர்... பார்ப்பனர்பால் என்னுள் இருந்த கோபதாபங்களை, தவிடு பொடியாக்கியவர், சாதி மத பேதம் எனக்கில்லை என்று என்னையும் மதித்து நிரூபிக்க முயன்றவர்...

நான் இங்கே குறிப்பிடாத பல ஆசிரியர்கள் உண்டு , என்னுள் அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியவர்களுல், மேலே சொன்ன இவர்கள் முக்கியமானவர்கள்.

விவசாயத்திற்கு அடுத்ததாக, மற்ற எல்லா தொழிலைக் காட்டிலும் ஆச்சிரியத் தொழில் உன்னதமானது என்பது என் தாழ்மையானக் கருத்து.

இன்று, சிலபல இடங்களில் இது பணம் சம்பாதிக்கும் தொழிலாக மாறிப் போன அவலம் நடந்து கொடிருந்தாலும்..., ஆசிரியத் தொழிலை உன்னதமானதாக பாவிக்கும் மனித மகான்கள் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்... அவர்களை... ஆசிரியர் தினமான... இன்று கொண்டாடுவோம்..

105 நாட் அவுட்...

2010-09-04T11:42:00.001+05:30

முஸ்கி : என்னை பின் தொடர்பவர்களின் எண்ணிக்கை 100ஐக் கடந்ததால், நூறுக்கென்று ஒரு சிறப்பு நடைமுறையில் இருப்பதால், அவர்களுக்கு நன்றி தெரிவிக்க இந்த பதிவு.....

இந்த பதிவுலகம் அறிமுகமாகி நான்கு மாதங்கள் கடந்து விட்டது. முதல் பதிவு எழுதி இன்றோடு 75 (இதுக்கு என்ன விழாப்பா!!!, வெள்ளியா?, தங்கமா?, பவளமா?...) நாட்கள் ஆகப்போகிறது....

அறிமுகமான ஆரம்ப காலத்தை விட இன்று பதிவுலகம் பற்றிய புரிதல்கள் சற்று கூடியிருக்கிறது.

நண்பர்கள் வட்டம் பெருகி இருக்கிறது. சில நண்பர்கள் பதிவுலகம் தாண்டி நெருக்கமாகி இருக்கிறார்கள். தொலைபேசியிலும், நேரிலும் நட்பு தொடர்கிறது.

அடுத்தவர்கள் எழுத்தை ரசித்து, சிரித்து, சிந்தித்து, வியப்படைந்து, பிரமிக்கும் தருணங்கள் என் வாழ்வில் இன்றும் தொடரும் நேரத்தில், என் எழுத்தும்!!!, எழுத்து நடையும்!!! பிடித்துப்போய்!!! என் ப்லாக்கை பின்தொடரும் நண்பர்களின் எண்ணிக்கை 100 தாண்டி விட்டது மனதிற்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.

நம் மனதின் விருப்பத்திற்கு சில பதிவுகள் எழுதினாலும், மற்றவர்களிடம் பாராட்டுபெருவதற்காக எழுதவில்ல என்று சில சமயம் வெளியில் சொல்லிக் கொண்டாலும், நாம் எழுதுவதை பலர் படிக்கிறார்கள் என்று அறியும்போது , பாராட்டி/திட்டி/கும்மி அடித்து பின்னூட்டம் இடும் போது, நம் வலை பக்கத்தை பதிவர்கள்/வாசக சகோதரர்கள் தொடரும் போது... மனதிற்குள் ஒரு உற்சாகமும், மகிழ்ச்சியும் கரைபுரண்டு ஓடுவதை மறுக்க முடியாது.

தமிழில் எழுதும் வழக்கம் மற்றும் தேவை பதினைந்து வருடங்களுக்கு மேலாக இல்லாமல் இருந்ததால், எழுத்துப் பிழைகளும்..., ர,ற, ந,ன,ண, ல,ல,ள போன்ற எழுத்துக்களை சரியான இடத்தில் கையாலுதலில் தவறும் நேரிடுகிறது...., அதற்கு தமிழ்த் தாயிடமும், என் எழுத்தை படிக்கும் வாசக நண்பர்களிடமும் மன்னிப்புக் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

பின் தொடர்பவர்களுக்கு நன்றி சொல்லும் , இந்த பதிவை முடிந்தவரை உரைநடைத் தமிழில் எழுதுகிறேன்.

டிஸ்கி 1 : நண்பர்கள் வழக்கம் போல் (சொன்னா அப்படியே கேட்ருவாய்ங்க @$#%&*$%##.....) பின்னூட்டத்தில் பாராட்டி , திட்டி, கும்மியடிக்கலாம் என்று அனுமதி???!!! அளிக்கிறேன்!!!.

டிஸ்கி 2 : சிரிப்பு போலீஸ், டேமேஜர் ரமேஷ் அவர்களுக்கு ஒரு தனிப்பட்ட விண்ணப்பம், தாங்கள் ஒரு தடவையாவது தமிழ்மனத்தில் எனக்கு ஓட்டு போட்டு , ஓட்டு போட்ட லிஸ்டில் உங்களின் “ஐடி” காண்பிக்கவும்....., ஒருவேளை ஓட்டும் போடும் வயது இன்னும் உங்களுக்கு வரவில்லையா?.. அதனால்தான் உங்கள் ஓட்டு கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளப் படவில்லையா?. நீங்களே ஒரு போலீஸ் என்பதால்....புலன் விசாரனை செய்து, துப்புத் துலக்கி, காரணத்தை கண்டறியுமாறு தாழ்மையுடன் வேண்டி விரும்பி கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

பின்தொடர்பவர்கள்

கிராமத்துக் கல்யாணம் + மொய்

2010-09-01T19:44:00.001+05:30

முஸ்கி : பதிவு சின்னது மக்களே சந்தோசமாப் படிங்க..., தலைப்புதான் என்ன வைக்கிரதுன்னு கொஞ்சம் குழம்பி இப்படி வச்சிருக்கேன்.

ஆடி முடிஞ்சி கல்யாண கலைகட்டிருச்சி, ஊர்லேர்ந்து தினத்துக்கும் உறவுக்காரங்க, கூட்டாளிக வீட்டு கல்யாண பத்திரிக வந்துட்டிருக்கு. ஆஃபீஸ், வேலை, குழந்தைக ஸ்கூல்னு, அவசியம் போயாகனும்னு தோனுற கல்யாணத்துக்கு கூட போக முடியாம போகுது. சிலவங்க புரிஞ்சிகிட்டு, சரி நீயென்ன பண்னுவே, அடுத்த விசேசத்துக்கு வந்து சேந்துருன்றாங்க, சிலவங்க கோச்சிக்கிராங்க..., ம்ம்ஹூம்...பட்டணத்து பணம்தேடுர வாழ்க்க ஊர்ல இருக்கிற உறவுக, ஃபிரண்ட்சுக கிட்டேர்ந்து ரொம்பதான் அன்னியமாக்கிட்டிருக்கு...,

வருசத்துக்கு ஒருக்கா மாசி மாசத்துல நடக்குற ஊர்ப்பொங்களும் (பொழப்ப பாக்க நாலாபுரமும் போன ஊர் உறவுக பெரும்பாலும் வந்துருவாங்க), ஒட்டு மொத்த பங்காளிகளும் ஒன்னா கூடுற குலதெய்வம் வழிபாடும்(மகா சிவராத்திரி அன்னிக்கி), இல்லைனா, வாழ்க்கைல எல்லா சனத்தையும் ஒன்னா பாக்குற பாக்கியம் இல்லாமையே போயிருக்குமோன்ற சந்தேகம் கூட வருது..., அன்னிக்கி நாம் கூடி குலாவி பட்டுக்கிற சந்தோசம் அடுத்த வருசம் வரைக்குமான டானிக் மாதிரி, அனுபவிச்சவங்களுக்கு புரியும்.

சரி தலைப்புக்கு வருவோம், சில வருசத்துக்கு முன்னாடி ஒரு ஆவணி மாசம் ஒரு கல்யாணத்துக்கு ஊருக்கு போயிருந்தே (விட்டுபோன கல்யாண வீடுக, இனி அடுத்து வரமுடியாத கல்யாண வீடுகன்னு அப்படியே தலைய காமிச்சி சொல்லிட்டு வரதுக்கும் சேத்துதான்).

அப்படியே என் அக்காவ கட்டிக்குடுத்த ஊருக்கு (பிரியமுடன் வசந்த்துன்னு ஒரு பிரபல பதிவர் இருக்காரே அவர் ஊர்...) ஒரு எட்டு போய் தலைய காமிச்சிட்டு திரும்பலாம்னு போயிருந்தேன். நைட் தூங்கி எழுந்தா வீடே பரபரப்பா இருந்துச்சி... அந்தூர்ல நாலு கல்யாணமாம், உள்ளூர்ல மூனு , பக்கத்து பெரியகுளத்துல ஒன்னு. உள்ளூர் கல்யாணத்த சமாளிச்சுடலாம், பெரியகுளத்துல நடக்குற கல்யாணத்துக்கு எப்படி போரதுன்னு, அக்காவும் மாமாவும் தீவிரமா டிஸ்கஸ் பண்ணிட்டிருந்தாங்க..., என்னை பாத்தவுடனே... டேய் தம்பீனு லைட்டா ஒரு இலுவை...

எனக்கு புரிஞ்சிருச்சி.., ம்ஹூம் என்னால முடியாது அவங்கள தெரியாதுனு எஸ் ஆகப்பாத்தேன்..., “உன்னை அவங்களுக்கு நல்லா தெரியும்டா, நீ டீவில பேசும்போது அவங்க பாத்தாங்க, நம்ம வீட்ல எல்லாரையும் அவங்களுக்குத் தெரியும், அதுவும் இல்லாம... இந்தூர்ல இருக்குற உன்னோட ஃபிரண்ட்சும் வருவாங்க..., போகலைனா வருத்தப்படுவாங்கடானு சொல்லி கிளப்பிருச்சி.

சரி வேற வழியில்ல, போகலைனா காலத்துக்கும் இத சொல்லிக் காமிக்கும்னு நானும் கிளம்பிட்டேன். கொஞ்சம் இருடானு சொல்லிட்டு, அக்காவும் மாமாவும் வீட்ல எதயோ மும்முரமா தேட ஆரம்பிச்சாக, கடைசில பரண்மேல இருக்கிற ஒரு நோட்டு, எதுக்குன்னு கேட்டா, அவங்க எவ்வளவு மொய் இவங்களுக்கு மொய் எழுதிருக்காங்கனு செக் பண்றாங்களாம்.

விடுக்கா நன் பாத்துகுறேனு சொன்னா கேக்கலை, அப்புறம் ஏதோ கணக்கு போட்டு மாமா பேர்ல ரூ 50 மொய் எழுதிட்டு வந்துருன்னிச்சி, அது என்ன கணக்குனு கேட்டா, அதுக்கு மூனு வருசத்துக்கு முன்னாடி ரூ 25 மொய் எழுதினாங்களாம், இன்னிக்கு குறைஞ்ச மொய் ரூ50 ஆயிருச்சாம், அதனால் இந்த அமோண்டு. அதென்னக்கா, அப்படின்னா என்னை கல்யாணத்துக்கு போகச் சொல்லலையா, மொய் எழுதுரதுக்குதான் அனுப்புரியான்னு கேட்டா, உனக்கு அதெல்லாம் புரியாது சொல்றதமட்டும் செய், “உன் கல்யாணத்துக்கு மொய் வாங்கக் கூடாதுனு சொன்னே, என்னாச்சி , வந்த பாதிபேர், கல்யாணச் சாப்பாடு சாப்பிடாம திட்டிட்டு போனது தெரியும்ல”, பட்டணத்துக்கு போய் இங்க இருக்கிற நெறய நடைமுற உனக்குத் தெரியல, போடா சொல்ரத மட்டும் செய்னு சின்ன அதட்டல்.

அங்க மண்டபத்துல ஒரு நாலு பேர் தெரிஞ்சவங்க இருந்தாங்க, சந்தோசமாகி அவங்ககூடயே இருக்கலாம்னு பாத்தா, பன்னாடைக, இரு மாப்ல, இரு பங்காளினு அங்க வந்த அவங்க உறவுக்காரக கிட்டே பேசப் போய்ட்டாங்க.... எனக்கு வேற யாரையும் தெரியாம யாரப் பாத்தலும் சின்னதா சிரிச்சிட்டு எப்படா கல்யாணம் முடியும் , போய் சாப்டிட்டு (மொய் எழுதப் போகும் போது கைல சாப்ட்ட வாசனை இல்லைனா மொய் வாங்குறதுக்கு முன்னாடி, சாப்டியானு 1008 எட்டு கேள்வி கேப்பாய்ங்க) மொய் எழுதிட்டா வீடு போய் சேரலாம்னு ஆயிருச்சி. அங்கிருந்த சிலபேர் , என் அக்கா பேர சொல்லி அவுக தம்பியானு குசலம் விசாரிச்சாக.... எனக்குதான் அவுக யாரன்னு தெரியல.

ஒருவழியா மாம்ள கைல தாலிய எடுத்தவுடனே, அத பொண்ணு கழுத்துல கட்டுரதுக்கு முன்னாடி, வந்த பாதிகூட்டம் சாப்டுர எடத்துகு ஓடிச்சி..., நானும் ஜோதியில கலந்து சாப்டிட்டு, மொய் எழுதுர இடத்துக்கு போனா, அங்க ரெண்டு பேரு தனித் தனியா மொய் எழுதிட்டிருந்தாங்க. இப்பதான் எனக்கு என்னதா ஒரு டவுட்டு நாம வந்தது மாப்ள வீட்டு சார்பாவா, பொண்ணு வீட்டு சார்பாவானு, அக்காகிட்ட கேக்க மறந்துட்டேன்.

சரின்னு ரெண்டு இடத்துலயும் ரூ 100 எழுதிட்டு, வெத்தலய வாங்கி அங்கிருந்த ஒரு பாட்டிகிட்ட சுண்ணாம்பு தடவித் தரச் சொல்லி போட்டுகிட்டு (எனக்கு சுண்ணாம்பு அளவு தெரியாது, ஒரு வாட்டி அதிகமா தடவி நாக்கு புண்ணப் போச்சி, அளவு கம்மியானா நாக்கு செவக்காது... வெத்தலை போட்ட திருப்தி இருக்காது...) வீடு வந்தேன்.

என்னடா கல்யாணம் நல்லா நடந்ததா , மறக்காம மொய் எழுதிட்டியானு அக்கா கேட்டுச்சி. அப்பதான் நைசா ஆமா, நீ அனுப்புனது மாப்ல வீட்டு சர்பாவா பொண்ணுவீட்டு சார்பாவானு கேட்டேன், டேய் நான் பொண்ணு வீட்டுக்கு எழுதச் சொன்னேண்டா நீ யாருக்கு எழுதுனே (அப்பாடா, உளரிடுச்சி...). நல்ல வேலைக்கா பொண்ணு வீட்டுக்குதான் ரூ 50 எழுதுனேன்னு பொய் சொன்னேன்.

உண்மைய சொல்லிருந்தா, முட்டாப்பயனு ஒரு பட்டம், பணத்தோட அருமை தெரியலைடான்னு ஒரு வசவு விழுந்திருக்கும்...

உறவுப் பாசமும் இருக்கு, பணத்துல கணக்கும் இருக்கு... எப்படியோ இந்த கிராமத்து அன்யோன்யம் பட்டணத்து தாக்கம் அதிகமாகி... அழியாம இருந்தாச் சரித்தேன்.

பட்டணத்துல நாம பிரசண்டேசன் என்ற பேர்ல ஆயிரம் , ஐயாயிரம்னு கல்யாணத்துக்கு செலவு செய்றோம். எனக்கென்னமோ இங்க பாசத்தை விட பகட்டு கொஞ்சம் கூட இருக்குறா மாதிரி ஒரு ஃபீலிங்கு.

டிஸ்கி : பதிவு சின்னதா போட்டதுக்கு, பின்னூட்டமும் + ஓட்டும் போடுங்க, இல்லினா அடுத்த பதிவு அஞ்சு பக்கத்து எழுதுவேன்.

இளைஞர்கள் நாட்டில்!... என்ன கொடுமை சார் இது..

2010-08-30T18:48:00.013+05:30

முஸ்கி : போன பதிவு மொக்கை போட்டதுல (அதயும் ரொம்ப பேரு படிச்சிருக்காங்க...) பலபேர் பின்னூடத்துல கும்மிடானுக... பட்டாபட்டி போன் பண்ணி வார்னிங் பண்ணிட்டாப்ல (நல்லா உசிப்பேத்திவிடு மக்கா..) . அதனால கொஞ்சம் சீரியசா ஒரு பதிவு (அப்படின்னு நானாவது... சொல்லிக்கிறேன்)

செய்தி : உலகப் பெரும் பொருளாதார, முதல் 15 நாடுகளில் ( உலகின் மொத்த உற்பத்தியில் இந்த நாடுகளின் பங்கு 70%, உலக மக்கள் தொகையில் 60%) இந்தியாவில் தான் இளைஞர்கள் அதிகம் . இளஞர்களின் எண்ணிக்கை 50% க்கும் மேலாகவும், முதியவர்களின் எண்ணிக்கை 50%க்கும் கீழ் என்று புள்ளி விபரங்கள் கூறுகின்றன ( நன்றி சண்டே டைம்ஸ், இலங்கை அரசுக்கு ஜால்ராவாக மாறிய பின் ஹிண்டு படிப்பதில்லை.).

ஆனால் இந்தியாவின் கேபினெட் மந்திரிகளின் சராசரி வயது 64 ஆகவும், பிரதமர்களின் சராசரி வயது 66 ஆகவும் உள்ளது.

கவருமெண்டு மற்ற எல்லா வேலைக்கும், ஓய்வுக்குனு ஒரு வயச சொல்லி அதுக்கப்புறம் வீட்டுக்கு அனுப்புறாங்க, ஏன், அதுகப்புறம் அவங்க உடலாலும் , உள்ளத்தாலும் சோர்வடைஞ்சிருப்பாங்க, முன்னை போல முழு வேகமாகவோ, அதிக ஆற்றலுடனோ செயல்படமுடியாதுன்னுதானெ இந்த முடிவு.

இங்க அரசியல்வாதிக்கு மட்டும் எப்படி வயசு ஏற ஏற சுறுறுப்பும், வேகமும் கூடுது, ஒன்னும் விளங்களை சாமிகளா...(ஒருவேலை இப்பதான் அனுபவத்தை பயன்படுத்தி நல்லா சுறுசுறுப்பா சுருட்டுராங்களா) உங்க யாருக்கும் தெரிஞ்சா சொல்லுங்க.... புண்ணியமா போகும்...

இப்படி கிழடுகளா கேபினெட்ல இருக்குறதுனாலதா..., ஒரு முடிவையும் உறுதியா எடுக்காம, மொன்னையா இருக்குறதுனால...., பக்கத்துல இருக்குற குஞ்சு குளுவான் நாடுக கூட நம்ம ஏளனம் செஞ்சிகிட்டு பயமில்லாம இருக்குதா?...

வயசனவங்க விவேகமா இருப்பாகண்னு ஒரு சைடுல சொல்லிக்கிறாங்க..., ஒரு வேளை 78 வயசுலையும் நம்ம சிங்கு தாத்தா... இத்தாலி அம்மாக்கு, நேக்கா ஜால்ரா அடிச்சிகிட்டு ..டம்மி பீசா, தலையாட்டுர விவேகத்தை சொல்றாகளா..., இதுக்கு அந்தம்மவையே பிஎம் ஆக்கிருந்தா ஒரு வேளை எடுக்குற குப்பை முடிவையாவது சீக்கிரம் எடுத்திருக்கலாம், தேவை இல்லாம, இப்ப பாருங்க, உங்க பேர் என்னானு கேட்டா கூட, இருங்கன்னு சொல்லி காக்க வச்சிட்டு, அந்தம்மா கிட்ட போய் பெர்மிசன் வாங்கிட்டு வந்து பதில் சொல்றாரு... என்னமோ போங்க...

இந்த செய்திய பாத்தவுடனே, உண்மையானு இது சம்பந்தமா தேடிப் பாத்தா 40 வயசுல ஒருத்தர் பிரதமர் ஆயிருக்காரு.. ராஜீவ் காந்தி, அதுவும் அவங்கம்மா இறந்ததுனால, இந்தியாவுல அந்த போஸ்டுக்கு வேற யாருக்கும் தகுதி!!! இல்லாததினால பிளைட் ஓட்டிட்டு இருந்தவரை கூட்டிட்டு வந்து பிரதமர் ஆக்கி இருக்காங்க...., பாவம் ராகுல் காந்தி அவருக்கு போன ஜூன்ல 40 முடிஞ்சிருச்சி , அடுத்த தேர்தல் (2014) வரும்போது ஒருவேலை பிரதமர் ஆனாகூட 45 ஆயிருக்கும்.

இனி 40 வயசு, இல்லைனா, அதைவிட கம்மியான வயசுல, ஒருத்தர் பிரதமராவோ, கேபினெட் மிஸ்ட்ராவோ வரனும்னா... ரகுல்காந்தியோட பையனோ பொண்ணோ... எதிர் கலத்துல வந்தாதான் உண்டு... இல்லைனா வேற யரும் வரமுடியாது...., அவங்க குடும்பத்தை தவிர, நாட்ல இருக்கிற ஒரு பயபுள்ளைக்கும் தகுதியே கிடையாது....

வயசு ஏற ஏற விவேகமும், பொறுப்பும் , பண்பும் அதிகமாகும்னு நினைக்கிறது எனக்கென்னமோ முட்டாள்தனமா படுது.... ஏன்னா இப்ப இருக்கிற அரசியல்வாதிகள எடுத்துகிட்டா, 55 வயசு தாண்டுனவங்கள்ல, பலநாதாரிகளோட செயல் ரொம்ப மோசமா இருக்கு, இவங்க ஒருத்தர் பதவில இருக்குறது, அவங்க வீட்டுல இருக்குற 10க்கும் மேற்பட்ட குடும்பத்து ஆட்களும் பதவில இருக்குறாமாதிரிதா அராஜகம் செய்ஞ்சிகிட்டு இருக்காக...

அதனால அடுத்து வர்ர தேர்தல்ல , ஒட்டுக்கு பணம் வாங்காம !!!, ஓசிக்கி நாய் மதிரி நாக்க தொங்க போட்டுகிட்டு அலையாம..., ஜாதி மதம் பாத்து நாசமத்து போகாம..., உங்க தொகுதில நிக்கிற நல்லவங்கள்ல!!!, யாருக்கு 50 வயசுக்கு கம்மியோ அவங்களுக்கு ஓட்டு போடுங்க(அப்படி யாரும் 50 வயசுக்கு கீழே இல்லைனா... அப்புறம் உங்க இஷ்டம்...), ஒருவாட்டி ட்ரை பண்ணிதான் பாப்போமே..., என்ன ஓட்டுக்கு 2500 + பிரியாணி +குவார்ட்டர், நஷ்டம் அவ்வளவுதானே..., அஞ்சி வருசத்துக்கு கணக்கு பாத்தா இது ஒன்னும் பெருசில்ல நாதாரி மக்களே... ரோசனை பண்ணுங்க... முன்ன பின்ன இருந்தாலும் கணக்கு சரியாத்தா வரும்...

கீழே உங்களுக்காக நம்ம நாட்டோட பிரதம மந்திரிக பேர், வயசு குடுத்திருக்கேன் பாருங்க, என்னா இளமை...,

1. ஜவஹர்லால் நேரு - 1947-ல சுதந்திரம் வந்தாலும் 52-ல நடந்த பொதுத் தேர்தல்தான் ஆரம்பக் கணக்கு அப்ப இவருக்கு வயசு 63, இறக்குரவரைலும் இவர்தான் பிஎம் அப்ப வயசு 75

2. குஜரிலால் நந்தா - நேரு மாமா இறந்துதுனால இடக்கால பிஎம் , அப்ப இவருக்கு வயசு - 66 - இவரு எத்தனையாவது பிஎம் அப்படின்ற கேள்விகுள்ள வரமாட்டாரு...

3. லால்பகதூர் சாஸ்திரி - பிஎம் ஆனப்ப வயசு 62. இவரு பரவாயில்ல பாகிஸ்தான பின்னி பெடலெடுத்து தாஷ்கண்ட் ஒப்பந்தத்துல கிட்ட தட்ட மிரட்டி அயுப்கான கையெழுத்து போட வச்சிருக்காரு. சீனாகிட்ட வாங்கின , மரண அடிக்கி கொஞ்ச ஆறுதல் மருந்து.

4. இந்திராகாந்தி - நம்ம காமராசர் அய்யா பிடிவாதம் பிடிச்சி, மொரார்ஜி தேசாய்க்கு பல்பு குடுத்துட்டு, இவங்கள பிஎம் ஆக்கிருக்காரு, தலயே ஆயிருக்கலாம்... மிஸ் பண்ணிருக்காரு..., பாவம் பொழைக்கத் தெரியாதவரு...., அப்ப இந்திராவுக்கு வயசு - 49. முதல் தடவை சுதந்திர இந்தியாவுல 50 வயசுக்கு கீழ ப்ரு பிஎம் அதுவும், அம்மனி.

5. மொரார்ஜி தேசாய் - இந்தராகாந்தி ஆனவமா பண்னுன அட்டூழித்தோட புண்ணியத்துல , சுதந்திர இந்தியாவுல முதல் காங்கிரஸ் அல்லாத பிஎம். இவருதான் இந்தியாவுல அதிக வயசுல பிஎம் ஆனவரு ... அப்ப வயசு - 81 (என்ன கொடுமை சார்.... பாவம் வீட்ல உக்காந்து ரெஸ்ட் எடுக்காம...)

6. சரன்சிங் - மொரார்ஜிக்கு பல்பு குடுத்துட்டு இவர் பிஎம் ஆயிருக்காரு. பாவம் 6 மாசம் சொச்சம் பிஎம்-ஆ இருந்திருக்காரு, வயசு -77,

இடையில மறுக்கா இந்திராகாந்தி... , மத்தவங்களுக்கு அல்வா....

7. ராஜீவ் காந்தி - அம்மாவ , ஒரு சிங் படுபாவி போட்டுத் தள்ளினதால , அக்கடானு பிளைட் ஓட்டிட்டிருந்த அம்பிய கூட்டியாந்து பிஎம் ஆக்கிட்டாங்க...., இவர்தான் இன்னிவரைக்கும்... இந்தியாவோட இளைய பிஎம், 40 வயசுல பிஎம் னா என்னானே தெரியாத !! போஸ்ட். அதனாலதானோ என்னவோ , இலங்கை ஜெயவர்த்தனே மிட்டாய் குடுத்தே இவர ஏமாத்தி ஒப்பந்தத்துல கையெழுத்து வாங்கிட்டாரு... கொல்லப்பேரு அந்த ஒப்பந்தம் சூப்பர்னு வேர சொல்லிக்கிறாங்க...

8. வி.பி.சிங் - போபர்ஸ் ஊலழ் புண்ணியத்துல 58 வயசுல, மாநில அல்லக்கை கட்சிகள நம்பி பிஎம் ஆனவரு, பாவம் ஒரே வருசத்துல கவுத்துடாங்க.

9.சந்திரசேகர் - வி.பி. சிங்க கவுத்துட்டு தமிழ்நாட்ல DMK கவர்மெண்ட கவுக்குரதுகாக பிஎம் ஆக்கி அது முடிஞ்ச வுடனே வீட்டுக்கு அனுப்பிட்டாங்க. இவரு 63 வயசுல பிஎம் ஆயிருக்காரு.

10. பி.வி.நரசிம்மராவ் - இவரு பிஎம் ஆனது ஒரு அரசியல் விபத்து - 70 வயசுல பிஎம் ஆயிருக்காரு. வாயே திறக்காம. உம்முனு 5 வரசத்த ஓட்டி கின்னஸ் சாதனைக்கி முயற்சி செஞ்சவரு.....

இவரு பிஎம் ஆகுறதுக்கு காரணம், 10வது லோக்சபாவுக்கு, 3 கட்டமா அறிவிச்ச தேர்தல்ல , முதல் கட்ட வாக்கு பதிவு முடிஞ்ச மறுநாள், தேர்தல் பிரச்சாரத்துக்கு வந்த ரஜீவ் காந்திய , ஸ்ரீபெரும்புதூர்ல குண்டு வச்சி கொன்னுட்டாங்க எல்டிடிஈ, சின்னப் புள்ளத்தனமா, தெனாவட்டுல செஞ்ச மகாத்தப்பு, எல்டிடியோட தலயெழுத்து மறிப் போனதுக்கு இது முக்கியமான ஒரு காரணம். பின்னாடி இத ஒரு துன்பியல் சம்பவம்னு சப்பைகட்டு கட்டியும் பிரயோசனம் இல்லாம போச்சி, கொடுமை என்னானா, இவங்கள ஒழிக்கிரோம்னு ஈழத்து மக்களையும் சேத்து கொன்னதுக்கு நாம உடந்தையா ஆயிட்டோம்... கலைஞர் புண்ணியம்..., பதவிய துச்சமா நினைச்சிருந்தா ஈழத்து மக்களுக்கு பெரிய கொடுமை நடந்திருக்காது..., ஆனாலும் இவர்தான் உலகத்தமிழர்களுக்கு தலைவர்னு சொல்லிக்கிறாங்க, ஆனா, தனிப்பட்ட முறைல எனக்கு இவர்தான் உலகத்தமிழர்களோட முதல் துரோகி. ம்ம் என்னத்த சொல்லி என்னத்த....

11. அடல் பிஹாரி வாஜ்பாயி - முதல் தடவை 13 நாள், 2வது தடவை 13 மாசம் , அப்புறம் மறுக்கா வந்து 5 வருசம் பிஎம் வேலை பாத்தாரு. முதல் தடவை பிஎம் ஆகும்போது இவருக்கு வயசு 76.

12. எச் டி தேவகவுடா - கொழப்பத்துல பிஎம் ஆனாரு...., பிஎம் மா இருந்த 11 மாசமும் தூக்கத்துலேயே கழிச்ச நல்ல மனுசன்..., பார்லிமென்ல கூட தூங்குன ஒரே பிஎம்னா பாத்துக்குங்க..., இவரு 63 வயசுல ஆயிருக்காரு..

13.இந்தர் குமார் குஜ்ரால் - தேவகவுடாவ வீட்லேயே போய் தூங்க சொல்லிட்டு, வெளியுரவுத்துறைய நல்லாப் பத்துகிட்டு இருந்த மனுசனை பிஎம் ஆக்கினாங்க...அப்ப இவருக்கு வயசு 78.

இவரு இலங்கை அதிபர் சந்திரிகாவோட பட்டக்ஸ பிடிச்சி கிட்டே நடக்குறப்ப எடுத்த போட்டோ பிரசித்தம். நல்ல மனுசன் 12 மாசம் முடிஞ்சி ஒரு வருசம்னு சொல்லுரதுக்குள்ளே கவுத்துட்டாங்க...., யாரா??? எல்லா பிஎம்மும் காங்ரஸ் கவுத்ததுதான்... வேற யாருக்கு அந்த கெபாஸிட்டி இருக்கு...

14. மன்மோகன் சிங் - ஒலகத்துலேயே 36 பக்கத்துக்கு பயோடேட்டா வச்சிருக்கிற பெரிய படிப்பு + வேலை பாத்த, ஒரே பிரதமர்..., பேரு பெத்த பேரு தாக நீலு லேதுன்றா மாதிரி..., உலக நம்பர் 1 டம்மி பீசு இவர்தான். வீட்ல கக்கா போறதுக்கு கூட இத்தாலி அம்மாகிட்ட பெர்மிஸன் வாங்கிட்டுதான் போவாரு, அவ்வளவு நல்ல பவ்யமான மனுசன்... இப்ப

வயசு

78,

பொருளாதாரம் படிச்சி நல்லா நிர்வாகம், பன்னவராம், ரிசர்பேங்குக்கே கவர்னரா இருந்தவராம்..., நம்ம பா.சி. ய கூட சேத்துக்கிட்டு ... இந்தியாவோட வெவசாயத்தை கங்கனம் கட்டிகிட்டு ஒழிக்கிறதுல கிட்டதட்ட 90-லேர்ந்து அயராது பாடுபட்ட மனுசன்..., கேட்டா ஏதோ இண்ட்ஸ்ட்ரின்னுவாரு, மொத்த ஜிடிபி குரோத்துன்னுவாரு, அம்பானியோட மாச வருமானத்தையும், நம்மூர்ல சோத்துக்கு வழியில்லாம இருக்கிர புண்ணியவனோட மாச வருமானத்தயும் கூட்டி ரெண்டா வகுத்து , இந்தியாவோட தனி மனித வருமானம் வலுவா இருக்குன்னு மார்தட்டிட்டு போயிருவாரு....

15. ராகுல் காந்தி ......???? -பிஎம் பதவி... இவங்க குடும்பம் மொத்த குத்தைக்கி எடுத்திருக்கிரதனால இவருக்கு ? மார்க் ...

எனக்கென்னமோ மத்த காங்கரஸ்காரங்கள விட இவரு பிரதமரா ஆனா பரவாயில்லைனு தோனுது. அரசியல் தனம் கம்மியா இருக்குது... ஆக்டிவா இருக்குறா மாதிரியும் இருக்கு, மறுபடியும் காங்ரஸ் ஆட்சிக்கி வரக் கூடாது... அப்படியே வந்தாலும் இவரு பிஎம் ஆனா ஒகேன்னு தோனுது..., ஏன்னா வேற யாராவது பிஎம் ஆனா... எப்படியும் இவங்களுக்கு டம்மி பீசாத்தான் இருக்கப் போறாங்க...., அதுக்கு இவரு எவ்வளவோ மேல்...

ஃபுலோ நல்லா வரும்போது எழுதுனா பதிவு நீளமாகி அதுக்கும் வாங்கி கட்டிக்கணும்...., அதனால இத்தோட முடிச்சிகிட்டு ஜஹா வாங்கிக்கிறேன்...

டிஸ்கி : ராகுல் காந்திக்கி 25 வயசுல கல்யாணம் பண்ணி வச்சிருந்தா இன்னேரத்துக்கு அவர் வாரிசுக்கு 15 வயசாகும்....., சீக்கிரமே இந்தியாவுக்கு இளைய பிரதமர் கிடச்சிருப்பார்....., யார் கண்ணு பட்டதோ லேட்டாயிகிட்டே போகுது..., யாராவது எடுத்து சொல்லக்கூடாதாப்பா...என்ன நீங்க...

சுலபம் Vs கடினம் ( மரண மொக்கை..)

2010-08-29T11:11:00.000+05:30

முஸ்கி : படிங்க.... படிங்க....

1.

சுலபம் : அடுத்தவர் குறைகளை கண்டறிவது/சுட்டிக்காட்டுவது

கடினம் : தம் குறைகளை கண்டறிவது / ஒப்புக்கொள்வது

=====================================================================
2.

சுலபம் :  வார்த்தகளை சிதற விடுவது / யோசிக்காமல் பேசிவிடுவது

கடினம் : நாவடக்கம்

====================================================================
3.

சுலபம் : தன்மீது நேசம் கொண்டவரை புண்படுத்திவிடுவது/ காயப்படுத்துவது

கடினம் : அந்த காயத்தை ஆற்றுவது

====================================================================
4.

சுலபம் : தவறுக்கு மன்னிப்பு கேட்பது

கடினம் : மன்னிப்பை ஏற்றுக் கொள்வது

====================================================================
5.

சுலபம் : சட்ட திட்டங்களை வகுப்பது

கடினம் : சட்டதிட்டங்களை கடை பிடிப்பது

====================================================================
6.

சுலபம் : தினம் தினம் கனவு காண்பது

கடினம் : கனவை நனவாக்கப் போராடுவது

====================================================================
7.

சுலபம் : வெற்றியை கொண்டாடுவது

கடினம் : தோல்வியை பக்குவத்துடன் எதிர்கொள்வது

====================================================================

8.

சுலபம் : அடுத்தவர்க்கு வாக்குறுதி குடுப்பது

கடினம் : குடுத்த வாக்குறிதியை நிறைவேற்றுவது

====================================================================
9.

சுலபம் :  தவறுகள் செய்வது

கடினம் : செய்த தவறுகளிலிருந்து பாடம் கற்றுக் கொள்வது

====================================================================
10.

சுலபம் : முன்னேற்றத்துக்கு எது தேவை என்று பட்டியலிடுவது

கடினம் : அதை செயல்படுத்துவது

====================================================================
11.

சுலபம் :  அடுத்தவர் உதவியை ஏற்றுக் கொள்வது

கடினம் : எதிர்பார்ப்பின்றி அடுத்தவர்க்கு உதவுவது

====================================================================
12.

சுலபம் : காதலியிடம் பலமணி நேரம் கடலை போடுவது

கடினம் : அதில் அர்த்தம் கண்டுபிடிப்பது

====================================================================
13.

சுலபம் : தங்கமணியிடம்(வீட்டம்மாவிடம்) அடிவாங்குவது

கடினம் : வலிக்காத மாதிரி காட்டிக் கொள்வது

====================================================================

14.

சுலபம் : நண்பர்களை பெருவது

கடினம் : நட்பை பேனி காப்பது

====================================================================

15.

சுலபம் : இந்த மாதிரி மொக்கை பதிவு எழுதுவது

கடினம் : இதைப் படித்து கோவம் கொள்ளாமல் இருப்பது.

====================================================================

டிஸ்கி : நண்பர்களே பதிவு படிச்சி ரொம்ப விசயம்!!! புதுசா!!! தெரிஞ்சிருக்குமே...., கண்கலங்குறது தெரியுது..., எனக்கு புகழ்ச்சி பிடிக்காது.., அதனால ஓவரா புகழ வேண்டாம் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

பூக்குழி வீடியோ கிளிப்

2010-08-27T01:43:00.002+05:30

முஸ்கி : அதிக வேலைப்பளு காரணமாக எழுத நினத்ததை எழுத முடியவில்லை... நம்ம விஸ்வனாதன் ஆனந்த்... விஷயமாக காரமாக எழுத ஆரம்பிச்சி, பாதில அப்படியே ட்ராஃப்டில இருக்கு...நண்பர்கள் பலபேர் அது பற்றி எழுதிவிட்டார்கள்...அதனால் அதை விட்டு விட்டேன்...

ஏற்கனவே எனது பூக்குழி அனுபவங்களை ஒரு பதிவா எழுதிருந்தேன். படித்து சிலர் அதன் வீடியோ கிளிப் இருந்தா போடுங்கன்னு கேட்ருந்தாங்க..., அத சின்னதா கட் பன்னி கீழே இணச்சிருக்கேன் பாத்து எப்படி ஃபீல் பண்ணீங்கன்னு சொல்லுங்க...

பூக்குழி வீடியோ கிளிப் (கீழே)

13 mb, 9 நிமிசம் நேர கிளிப்

டிஸ்கி : மக்களே வீடியோ குவாலிட்டி கம்மியாருக்குன்னோ..., ஃபைல் சைஸ் அதிகமா இருக்குன்னோ கோவப்பட்டு கும்மிராதீக..., அப்படி கோவம் வந்தா ஓட்டு போட்டு பழியத் தீத்துக்கங்க...என்ன நான் சொல்ரது...

அதிசயம்...ஆனால் உண்மை...

2010-08-23T16:32:00.003+05:30

முஸ்கி : என்னத்தை சொல்ல நீங்களே படிச்சி தெரிஞ்சிக்கங்க...

இன்னிக்கி 5 மணிகெல்லாம் வீட்டுக்கு வந்திருங்க....வீட்லேர்ந்து தங்கமணியோட அழைப்பு... (எப்பவும் கொஞ்சம் அதட்டலா இருக்கும், ஆனா இன்னிக்கு அது இல்லை...)

இதுக்கு சுப்ரீம் கோர்ட்ல கூட அப்பீல் பண்ண முடியாது... அதனால...4.55 க்கே வீடு போய் சேந்தேன்...( என்னவா இருக்கும்... காலையில அஃபீஸ் கிளப்புறப்ப கூட ஒன்னும் சொல்லலியெ...பசங்க ஏதும் வீட்ல உடைச்சிட்டானுகளா..., அப்படி இருந்தா போன்லயே மாத்து விழுந்திருக்குமே.... வீடு போர வரைக்கும் ஒரே ரோசனை.). வீட்ல என் அம்மா உட்பட எல்லாரும் எங்கயோ கிளம்புர மாதிரி ரெடியா இருந்தாங்க...

வந்துட்டீங்களா...போய் குளிச்சிட்டு வாங்க..பாத்ரூம்ல டவல், வேஷ்டி சட்டை எடுத்து வச்சிருக்கேன்...சீக்கிரம் வாங்க...( இன்னிக்கி வீட்ல எல்லாம் தலைகீழா நடக்குதேன்னு, எனக்கு ஒரே ஆச்சர்யம்... ஒரு நாள் டவல் எடுக்க மறந்து போய், எடுத்து குடுக்கச் சொன்னதுக்கு... நான் வாங்கி கட்டிகிட்டத வெளில சொன்னா ஊரே கை கொட்டிச் சிரிக்கும்.....)

சரின்னு குளிச்சி, வேஷ்டி சட்டை போட்டுகிட்டு வந்த...நேரா பூஜை ரூமுக்கு வரச் சொன்னாக...(ஏதும் அடிக்குரதுன்னா அங்கெல்லாம் கூப்பிட மாட்டாகளே... இன்னிக்கி ஏதும் புதுவிதமா பூஜை பன்னப்போராகளா...!!!) , அங்க போனவுடனே கைல குங்கும கிண்ணத்தையும், கொஞ்சம் உதிரியா பூவையும் கைல குடுத்து.......

ஆச்சிவாதம் பன்னுங்க மாமான்னு பொசுக்குனு கால்ல விந்துரிச்சி வூட்டம்மா..., எனக்கு ஒரு செகண்ட் என்னையே நம்ப முடியலை...ஆனியடிச்சா மாதிரி நின்னுட்டேன்..எங்கம்மா என்னடா அவ கால விழுந்திருக்கா...அவள தூக்கி விடமா செவனேன்னு நின்னுட்டிருக்கேனு சொன்ன சவுண்ட் கேட்டு, சுய நினைவு வந்து... எழுப்பி பூ தூவி நல்லா தீர்க்காயுசா இரும்மா, தீர்க்க சுமங்கலி பவ’னு சொல்லி, நெத்தியில பொட்டு வச்சி..., அப்புறம் தாலிய தூக்கி காட்டினாங்க அதுலயும் பொட்டு வச்சி... ம்ஹூம் , நடக்குறது... நெசமா... இல்லை கனவான்னு ஒரு வாட்டி கையக் கிள்ளி சரி பாக்க வேண்டியதாப் போச்சி...

எனக்கெல்லாம் ஒரே சந்தோசம்... ஆகா, இந்த கடவுள் இருக்காரே... அவருதான் நம்ம கஷ்டத்தை புரிஞ்சி பாவப்பட்டு... இனிமே உம்புருசரை திட்டாம, அடிக்காம நல்லபடியா கவனிச்சுக்கோன்னு... வீட்டு அம்மனி கனவுல வந்து சொல்லிட்டார் போல, ராஸ்கல்ஸ் இனிமே யாராவது..., நாத்திகம்... கீத்திகம்னு பேசுனா.. அவ்வளவுதான்... பிச்சிரவேண்டியதுதான்னு முடிவெடுத்தேன்...

அப்புறம் கூட கோவில்லுக்கு போய் சாமிக்கி அர்ச்சனை பண்ணிட்டு அங்க குடுத்த சேமியா உப்புமா...( என்ன உப்புமான்னு கேட்டா வழக்கமா வெண்பொங்கல்தான் குடுப்போம் ...இன்னிக்கி உப்புமானு சொன்னாங்க..), வாங்கி சாப்டுட்டு... வீடு வந்தோம்....

எனக்கு ஒன்னும் மட்டும் புரியவே இல்லை..., ஏன் இன்னிக்கி நமக்கு இவ்வளவு மரியாதை...அன்பு பாசம் ஒரே தூக்கலா இருக்கே...இனிமேட்டு இப்படித்தானா..., கடவுள் உண்மையாலுமே நம்ம மேல கருணை காட்டிட்டாரா..., ஏன் எதுக்குன்னு கேட்டு, எதுக்குப் பிரச்சினை, சந்தோசத்தை கொண்டாடுவோம்னு விட்டுட்டேன்..

மறுநாள் காலையில ஆஃபீஸ் கிளம்பும் போது, தங்ஸ்கிட்ட இன்னிக்கும் சீக்கிரம் வரனுமா.. 4 மணிக்கெலாம் வந்துரட்டுமான்னு கேட்டேன். என்னது 4 மணிக்கி வீட்டுக்கா...அப்புறம் ஆஃபீஸ் வேலைய உங்க தாத்தா வந்து பாப்பாரா..., வீட்ல வந்து என்னத்த கிழிக்கப் போறீங்கன்னு பதில் வந்துச்சி...

நானும் விடாம..., இல்லை நேத்திக்கி 5 மணிக்கெல்லாம் வரச் சொல்லி என் கால்ல விழுந்து ஆசீர் வாதம் வாங்ககினியே.. அதான் இன்னிக்கும் வரனுமான்னு கேட்டேன்னு சொல்லி வாய் மூடலை..., அம்மனி முகமெல்லாம் கோவத்துல செவந்து போச்சி, என்னது போனாப் போகுது எல்லாரும் சொல்ராங்களே, இந்த மகளிர் புக்லேயும் போட்ருக்காங்களே.. ”வரலட்சுமி நோன்பு” அன்னிக்கி விரதம் இருந்து புருசன் கால்ல விழுந்து ஆசீர்வாதம் வாங்குனா நல்லதுன்னு பண்ணா, துறைக்கி தினமும் விழனுமோ..., ஒரே அர்ச்சனை...,

விட்டாப் போதுனு ஆஃபீஸ் ஓடுனவந்தே....அன்னிக்கி நைட் 10 மணிக்குதான், பூனை விட்ல நுழையுராமாதிரி நுழைஞ்சேன்...

பாவிப் பயபுள்ளக இந்த “வரலட்சுமி” நோன்ப வருசமெல்லாம் கொண்டானும்னு சொல்லிவச்சிருந்தா எவ்வளவு நல்லாருக்கும்...

ம்ஹ்ஹூம்... நாம வாங்கி வந்த வரம் அப்படி... வேரென்னத்த சொல்ல...

வாழ்க வரலட்சுமி... ஓங்குக வரலட்சுமி புகழ்...

டிஸ்கி 1 : அன்பான சக ரங்கமணிகளே..., உங்க வீட்டு தங்க்ஸும் ...உங்ககிட்ட ஆசீர்வாதம் வாங்கினாங்களா???. அப்படி இல்லைனா, அது அவங்க நாலெட்ஜுக்கு வராம இருந்தா... இந்த வரலட்சுமி நோன்போட மகிமைய அவங்களுக்கு சொல்லுங்க..., அந்த ஒரு நாளாவது நமக்கு இனிய நாளா அமையும்.

டிஸ்கி : அதிசயம் நிகழ்ந்த நாள் : 20-08-2010, வெள்ளிக் கிழமை.

சென்னை வந்துட்டேன்....+1 சேந்துட்டேன்...

2010-08-20T16:15:00.005+05:30

முஸ்கி : நண்பர்களே....கம்மியான விசயத்த மட்டும் தான் எழுதிருக்கேன்...எழுதுனதுல அரைவாசி குறைச்சிட்டேன்...அப்பவும் பதிவு நீளமாத்தான் தெரியுது..., சரி உங்க தலையெழுத்து படிங்க..
   எருமை மாடு மேய்க்கப் போய், ஸ்கூலுக்கு போகாம நாலாப்பு பெயிலாகி, மறுக்கா நாலாப்பு போக ஆரம்பிச்சதுலேர்ந்து, அங்கயும் ஒரு செட் சேந்து, ஸ்கூல் போறது வழக்கமாயிருச்சி. வாத்தியார்களும் படிக்கச் சொல்லி ரொம்ப தொந்தரவு தர மட்டாங்க, என்ன பதிலுக்கு ரொம்ப கூச்சல் போட்டு அவங்கள தொந்தரவு பண்ணகூடாது, ஆனாலும் அந்த டீல் எங்களுக்கு ரொம்ப பிடிச்சது.
   நல்லா படிச்சா, இவங்க மாதிரி வாத்தியாகலாம்ன்ற அளவுக்குதான் அன்னிக்கு தெரியும், மத்தபடி படிக்க போறது அங்க போயி கூட்டாளிகளோட கும்மாளம் போடுறதுக்குதான். ( வீடலயும் இருக்க விட மாட்டாங்க , அப்படி விட்டாலும், அந்த ஒன்னாப்பு வாத்தி, நாலு பெரிய பசங்கள கூட கூட்டிகிட்டு வந்து அலேக்கா ஸ்கூல் தூக்கிட்டு போயிரும்...)
   ஒருவழியா அஞ்சாப்பும் படிச்சி பாசாகி!!!, பெரிய பள்ளிகூடம் சேக்குரதுக்கு அப்பாகூட போனேன், 50 அடி தள்ளி கல்லு கட்டிடம் (ஜெயா டீவில காலச்சுவடுகள்ல இந்த கட்டடத்தை பத்தி சொன்னாங்க, அப்புறம் தெக்கத்தி பொண்ணுனு எங்கூரு பாரதிராசா எடுத்த சீரியலுல, இத ஜெயிலா யூஸ் பண்ணிருக்காங்க...), ஆனாலும் சின்ன ஸ்கூல்லேர்ந்து டிசி வாங்கிட்டு போய் புதுசா சேக்கனும்.
   ஆறாப்பு ஃபீஸ் 5 ரூவா 55 காசு (இப்ப 75 ரூவாக்கு மேலயாம், சொன்னாங்க), இது அதிகமாருக்குன்னு எங்கப்பா சண்டை போட , அதுவரையிலும் சும்மாருந்த மத்தவங்களும் ஃபீஸ் குறைக்கச் சொல்லி ஆரம்பிக்க, ஒரு வாத்தி எங்கப்பாவ தனியா கூப்பிட்டு, பையனை விட்டுட்டு போய் தோட்ட வேலைய கவனி சாமி, ஃபீஸ நான் கட்டிக்கிறேன்னு அனுப்பிட்டாரு.( அத பத்து நா கழிச்சி, தோட்டத்துல எடுத்த பருத்திய யாவாரிக்கு போட்டு என் கிட்ட 5 ரூவா 60 பைசாவா குடுத்தனுப்புனாரு, அதுல எனக்கு 5 பைசா லாபம் )
   பெரிய பள்ளிகூடம் வந்ததுக்கப்புறம் என்னை ஒழுங்க படிக்கச் சொல்லி வாத்திங்க தொந்தறவு அதிகமாயிருச்சி, ஏன்னா எங்கண்ணே நல்லா படிச்சி ஸ்கூலுக்கு பேர் வாங்கித் தந்துருக்காராமாம், நான் வந்து அத கெடுத்துரகூடாதாமாம்..., எப்படா ஒன்னுக்கு விடுவாங்க, எப்ப மதியம் வரும், எப்ப சாயந்திரம் ஸ்கூல் விடுவாங்கண்ணு ஏக்கமாருக்கும்... இப்படியே ஆறாப்பு டூ எட்டாப்பு, வாழ்க்கயோட இருண்ட காலமா போச்சி.
ஒன்பதாப்பு போனா அங்க ஒரு இருபது தடிமாடுங்க பெயிலாகி கூட்டமா உக்காந்திருக்குதுக..., எட்டாப்பு வரைலும் பாஸ் போட்ருவாங்க, பத்தாவது பப்ளிக் தேர்வுல கெட்டபேர் வதுரக் கூடாதுன்னு ஒன்பதாப்பு ஒழுங்க படிக்கலைனா பெயிலுதான். என்னோட பத்தாப்பு போட்டோல , மேல் வரிசைல இருக்கிற முக்காவாசி பரதேசிக இந்த குருப்புதான்.
   ஒன்பதாப்பிலேர்ந்து வாத்தியெல்லாம் காலேஜ் படிச்சிட்டு வந்தவங்க, இவங்க சொல்லி குடுத்ததுக்கு அப்புறம்தான் படிப்பு புரிய ஆரம்பிச்சி அது அவ்வளவு கஷ்டம் இல்லைனு தெரிஞ்சி, யார் அதிகமா மார்க் வாங்குறதுன்னு போட்டி ஆரம்பிச்சது, பரிசெல்லாம் அவங்க சொந்த செலவுல குடுப்பாங்க...(இன்னிக்கும் 9,10 படம் சொல்லிதந்த வாத்திக தொடர்பு இருக்கு, போய் பாத்தா அம்புட்டு சந்தோசப் படுவாங்க.. இப்ப அவங்க வேலை பாக்குர ஸ்கூலுக்கு வரச் சொல்லி அங்கிருக்குரவங்களுக்கு அறிமுகம் செஞ்சி சந்தோசப்படுவாங்க).
   இப்ப எல்லா அம்மனிகளும் தாவணி போட ஆரம்பிச்சாச்சி..., எஙகளுக்கும் அவங்கள பாக்குரதுல சின்னதா ஒரு இது ஆரம்பிச்சிருச்சி..., பாக்குரதுக்கு புதுசா தெரிய ஆரம்பிச்சாக, படிப்பு மூலமா, இல்லைனா, வேறெதாவது பண்ணி அவங்கள நம்ம பக்கம் திரும்பி பாக்க வைக்கனும்ண்ற எண்ணம் புதுசா வந்து சேந்தாச்சி பெரியபசங்கெல்லாம், பேண்ட் போட ஆரம்பிச்சானுக, நானும் வீட்ல கேட்டேன், முடியாது பத்தாவது முடிச்சதுக்கபுரம் தச்சிக்கலாம்னு சொல்லிட்டாங்க, அப்பதான் வேஷ்டி கட்ட பழக ஆரம்பிசது (இன்னிவரைக்கும் வேஷ்டிதான் என்னுடைய ஃபேவரைட்..)
   ஒரு வழியா ப்ப்ளிக் பரிட்சை முடிஞ்சி ரிஸல்ட் வந்துச்சி ஸ்கூல்ல நா 3வது, என்ன விட ரெண்டு நாதாரிக மார்க் கூட வாங்கிட்டாக.. அவமானமாப் போச்சி... ஆனாலும் நல்ல படிச்சி சென்னைல இருந்த அண்ணனுக்கு, நான் இவ்வளவு மார்க் எடுத்தது பெரிசா பட்ருக்கு. லீவ் போட்டுட்டு வந்து, சென்னைல எங்கூட இருந்து படிக்கட்டு, இங்கிறுந்தா தோட்டம் தொறவுண்ணு சரியாப் படிக்க மாட்டான்னு வீட்ல சொல்லிட்டு போய்ட்டாரு.
   போய் அயனாவரத்துல ஒரு ஸ்கூல்ல அட்மிஸனுக்கு சொல்லி வச்சிட்டு, பக்கத்துலே ஒரு வீடு பாத்துட்டு, ஊருக்கு வந்தாரு. நானும் இருக்குர நாலு டவுசர்,சட்டை , கூட நாலு வேஷ்டினு மோட்டை கட்டி கிளம்பிட்டேன். சென்னை போற பிரவேட் பஸ்ல கலர் டீவில ப்டம்போடுவாங்கன்னு சொல்லிருந்ததால...ஒரே குஷியா இருந்துச்சி... ஒருவழியா குடும்பத்தோட வந்து என்னயும், அண்ணனையும் பஸ் ஏத்திவிட்டாங்க..., பஸ்ல ஏறி உக்காந்ததுலேர்ந்து எப்ப படம் போடுவாங்கண்னு எங்கண்ணாகிட்டே கேட்டுகிடே இருந்தே...’டேய் பேசாம உக்காருடா..இன்னும் பஸ் ஸ்டார்ட் பண்ண்வே இல்லை.. சும்மா தொன தொனன்னுகிட்டு”னு அதடிட்டாரு...
   பஸ் கிளம்பி பெரியகுளம் தாண்டினவுடனே படம் போட்டாங்க, முதல் படம் ”உலகம் சுற்றும் வாலிபன்”, 2-வதா ”நேற்று இன்று நாளை”, ரொம்ப சந்தோசமா இருந்தது...
   வந்தாச்சி, பட்டிகாட்டுலேர்ந்து சிங்கார சென்னை பட்டணத்துக்கு..., வடைகை வீடு (1 ரூம், 1 சமயலறை) ரூ 500 சின்னதா இருந்தது, எங்கூருல ரூ 50-க்கு பெரிய வீடே பெரிய வீடே வாடகைக்கு கிடைக்கும். “நாளைக்கு ஸ்கூல் போகனும் அட்மிஸன்..இருக்குறதுல நல்ல சட்டையும் டவுசரும் எடுத்து வச்சிக்கட” நு அண்ண சொன்னாரு..நான் வளந்துட்டேன், டவுசர் கூச்சமா இருக்கு வேஷ்டி கட்டிக்கிரேன்னு சொன்னேன், சரின்னுட்டாரு...
   காலையில எந்திரிச்சி, உப்புமா கிண்டி சாப்டிட்டு...ஸ்கூல் கிளம்பினோம்..., அங்க பெரிய கூட்டம்... அங்க பசங்கள்ளாம், வித விதமா பேண்ட் சட்டை போட்டு கலக்கலா வந்திருந்தாங்க...பொம்பள பசங்கள பத்தி சொல்லவே வேணா...நான் ஒவ்வொருத்தரையும் வேடிக்கை பாத்துட்டு இருந்தேன்... அவங்க ஒட்டு மொத்தமா என்னயே பாத்திர்டிருந்தாங்க..., இதுல அம்மனிக ரொம்பவே என்னை பாக்குரதும்...அதோ அவங்களுக்குள்ள பேசிக்கிரதுமா இருந்தாங்க...எனக்கு ரொம்ப சந்தோசமா இருந்துச்சி...நம்ம அழகுல மயங்கிட்டாங்க போல... இனி வர்ற நாள்ல இவங்கள எப்படி சமளிக்கிரதுன்னு ஒரே ரோசனையா இருந்துச்சி...,
   எங்கண்ணங்கிட்ட சொல்லி பாத்தியாண்னா எல்லோரும் என் பெர்சனாலிட்டிய பாத்து என்னையே பாக்குராங்கன்னு சொன்னேன். அதுக்கு அவரு “மண்ணாங்கட்டி நீ ஒருத்தந்தான் வேஷ்டி கட்டிகிட்டு வந்துருக்கே, ஏதோ பட்டிகாட்லேர்ந்து நேரா இங்க வந்துருக்கானு பாத்திட்டிருப்பாங்க”, வெளில மாட்டு வண்டி பார்க் பண்ணிருக்காங்களான்னு பேசிட்டிருப்பாங்க... ரொம்ப பெருமை பட்டுக்காதேன்னு, என் நினைபுல ஒரு வண்டி மண்ணள்ளி போட்டாரு...
   எங்கல கூப்டவுடனே ஹெட்மாஸ்டர் ரூமுக்கு போனோம்... அவரும் என்னை ஒருமாறிப் பாத்தாரு... இங்லிஷ்ல ஏதோ கேட்டாரு...நன் ..ஒன்னும் புரியாம எங்கண்னனை பாக்க..பேர் என்னானு கேக்குரார்டா, காலையில சொல்லித்தந்தது மறந்து போச்சானு முறைச்சாரு (ஹெட்மாஸ்டர் இங்லீஷ் வாத்தியாரு..அவரு ”வாட் இஸ் யுவர் நேம்”னு கேப்பாரு , அதுக்கு நீ ”மை நேம் இஸ் jey” னு பதில்சொல்லுனு, நாலு வாட்டி சொல்லி மனப்பாடம் பண்ணச் சொல்லிருந்தாரு).. கடைசில அவரே என் பேரச் சொன்னாரு..ஹெட் மாஸ்டருக்கு புரிஞ்சி போச்சி..., தமிழ்ல கேக்க ஆரம்பிச்சாரு..., போகும்போது சரி இன்னிக்கி வேஷ்டி கட்டிட்டு வந்தே சரி , அடுத்து வரும் போது பேண்ட் சட்டை போட்டுட்டுதான் வரனும்...இங்க வேஷ்டி அலோவ்டு கிடையாது, ஆனா ஒன்னு போடுர ட்ரஸ்ல மட்டும் சென்னைப் பையனா மாறினாப் போதும்...மத்தபடி பழக்க வழக்கத்துல நீ பட்டிகாஅடாவே இரு, இங்கிருக்கிர பசங்க கூட சேந்து அவங்க மாதிரி மாறிடாதேன்னாரு.(அண்ணெ பெரிய ஸ்கூலா இருக்கு, எப்படி என்னச் சேத்தாங்கன்னு கேட்டேன், பாவம்... இதுக்குன்னு ஒருமாசம் அலஞ்சி ஸ்ட்ராங் ரெகமெண்டேசன் பிடிச்சிருக்காரு..)
   பாவம் அவருக்குத் தெரியாது...இதுவரை எனக்கு பேண்ட் தைச்சதே இல்ல...போட்டு பழக்கமே இல்லைனு..., ஃபீஸ் 240 ரூவா, எங்கூர்ல சேந்திருந்தா 19 ரூவா 50 காசு..., வீட்ல இங்க எவ்வளவு ஃபீஸ் கட்டினீங்கன்னு கேட்டா 25 ரூவான்னு சொல்லிருடான்னு என்கிட்ட சொல்லிட்டாரு...
   அன்னிக்கி சாயந்தரமே வெள்ளை சட்டை, காக்கி பேண்ட்(யூனிபார்ம்), புரசைவாக்கம் மதர்ஷால( அப்ப அது சென்னைல பேமஸாம்) எடுத்துகிட்டு, தண்டையார்பேட்டைல இருக்குற பாங்காங்க் டெய்லர் கடைக்கு போனோம் (ஏண்ணே பக்கத்துல அயனாவரத்துலேயே ஒரு கடையில துனி வாங்கி அங்கயே தைச்சிருக்கலாமேனு அண்ணங்கிட்ட கேட்டா, உனக்கு முதன்முதல்ல பேண்ட் தைக்கப் போரோம், அதான், பேமஸான, கடையில் வாங்கி, பேமஸான டெய்லர்ட்ட குடுக்குறேனு சொன்னாரு...
   அங்க போனா அண்ணனும், டெய்லரும் ஏதோ பேசிட்டிருந்தாங்க...அரைமணி கழிச்சி வந்தாரு..எண்ணன்னே இவ்வளவு நேரமாச்சி, அளவெடுக்கவே இன்னும் வரலே, நம்மூர்ல இன்னேரம் தச்சே முடிச்சிருப்பாங்கன்னு சொன்னேன். அதுக்கு அவரு...அது இல்லைடா...அளவெடுக்க பேண்ட் போட்டிருக்கனுமாம்... அதான் உன் சைசுல தச்சி வச்ச பேண்ட் தேடிட்டிருக்காங்க... வந்ததும் உன்னை அத மாட்டச் சொல்லி அளவெடுப்பாங்கன்னாரு.....ஒரே ஷேமா போச்சி...ஒரு பேண்ட் தக்கிறதுல இவ்வளவு அக்கப்போரானு.
   அந்த நாதாரிங்க ரெண்டு பேண்ட் ரெண்டு சட்டை தக்கிறதுக்கு நாலு நாள் எடுத்துகிட்டு அப்புறம் குடுத்தாங்க...எனக்குனா... முதன்முதலா பேண்ட் போடுர ஆர்வத்துல...டெய்லி எங்கண்ணா கிட்ட இன்னும் தக்கலையாமா, கேட்டியான்னு.. உயிரெடுத்துட்டேன்...
    இபடித்தான்...சென்னை வந்து ஸ்கூல் சேந்து முதநாள் போனேன்...வேஷ்டில பாத்த கோஷ்டியெல்லாம் அசந்துருக்கும் போல...இப்பயும் என்ன பாத்து ஏதோ பேசிட்டிருந்தங்க...
சென்னை ஸ்கூல் அனுபவத்தை இன்னொருநாள் எழுதுறேன்...( நீங்க ஆவலோட எதிர் பாக்கலைனாலும்....)

டிஸ்கி : படிச்சிட்டு உங்க கருத்தயும் , ஒட்டையும் போட்ருங்க...

உமாசங்கர் -விண்ணப்பம் + கண்டனம்

2010-08-18T00:07:00.006+05:30

பதிவர் திரு. தருமி அய்யா அவர்கள், திரு உமாசங்கர் இ.ஆ.ப அவர்களின் மேல் பழிவாங்கும் நோக்கில், அரசால் எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைக்கு பதிவுலக நண்பர்களின் எதிர்ப்பை பதிவு செய்யுமாறு கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். அந்த பதிவின் பின்னூட்டத்திலேயே புதன்கிழமை(18-08-2010) அனைத்துப்பதிவர்களும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்து பதிவிடலாம் என்றும் கருத்து கூறப்பட்டிருந்தது.

இதில் எனக்கும் உடன்பாடு உண்டென்பதால் இந்த பதிவின் மூலம் திரு. உமாசங்கர் இ.ஆ.ப., அவர்களுக்கு என் ஆதரவையும் , அவர் மீது பழிவாங்கும் நோக்கில் இந்த அரசு மேற்கொள்ளும் நடவடிக்கைக்கு கண்டனங்களையும், சக பதிவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.

திரு. உமாசங்கர் இ.ஆ.ப. அவர்கள் 100 சதவீதம் யோக்கியமானவரா என்பதையோ, அவர் என்ன ஜாதி, மதம் என்பதையோ இந்த நேரத்தில் விவாத்ததிற்கு உள்ளாக்காமல், அவர் மீது அரசு எடுத்திருக்கும் நடவடிக்கை அப்பாட்டமாக பழிவாங்கும் நடவடிக்கை என்பதால் ஒட்டு மொத்த பதிவுலகமும் கண்டனங்களை பதிவு செய்யுமாறு வேண்டிக்கொள்கிறேன்.

( வரும் நாட்களில் இதுபோல் எந்த ஒரு தனி மனிதரும் அவர்களின் நேர்மைக்காக, பழிவாங்கப் படுவோராயின் இதே உணர்வுடன் ஜாதி, மத , பால் உணர்வுகளுக்கு அப்பாற்பட்டு நமது எதிர்ப்பை தெரிவிப்போமாக)

இது பற்றிய சில இடுகைகள்:

1. Complaint filed by C.Umashankar IAS., against the State of Tamil Nadu

2. http://umashankarias.wordpress.com/

3. Campaign to save democracy and Justice for Umashankar IAS

டிஸ்கி 1 : இங்கு வலயுலகத்தில் நாம் எழுதுவதால் என்ன பயன் எத்தனை பேர் படிக்கப்போகிறார்கள் என்று எண்ணாமல், எதிர்ப்பை காட்டுவோம்.

டிஸ்கி 2 : மொக்கை பதிவுகளுக்கு கொடுக்கும் ஆதரவை இந்த பதிவிற்கும் அளித்து பின்னூட்டமும் ஓட்டும் போட்டு இண்ட்லியிலும், தமிழ்மனத்திலும் முதல் பக்கத்தில் இந்த பதிவை நட்டுக்க நிப்பாட்டுமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன். (வீட்டுக்கு ஆட்டோ அனுப்புற சமாச்சாரம்னவுடனே ஓட்டு அதிகமா போட்ருவானுகளோ?????)

சூப்பர் டாடி...

2010-08-13T23:48:00.001+05:30

உறவினர் வீட்டு விஷேசத்துக்கு நானும் என் மனைவியும் கிளம்பினோம். எப்போது வெளியே கிளம்பினாலும் அடம்பிடிச்சாவது கூடக் கிளம்புற என்னோட 3 1/2 வயது LKG படிக்கும் பொண்ணு, என் அம்மாகூட வீடியோ கேம் விளையாடுற மும்முரத்தில் , ‘நான் வரலை’ னு சொல்லிட்டா. சரினு என் 1 1/2 வயது மகனை மட்டும் கூட கூட்டிகிட்டு போனோம்.

என் மகளை இதுவரை வீட்டில் விட்டுச் சென்றதில்லை என்ற காரணத்தினாலும், அவள் என் அம்மாவிடம் இருக்கும் செல்லத்தால், தனக்கே உரித்தான துருதுருப்பில், வீட்டில் உள்ள பொருட்களை ஏதும் பாழாக்கிவிடுவாள் என்ற பயத்தில், நான் ‘நாங்கள் வரும் வரை சமர்த்தாக பாட்டியுடன் விளையாடிவிட்டு, பாட்டி சொல்ரத கேட்டு அமைதியாக இருக்கனும், எந்த பொருளையும் தொடக்கக்கூடாது, அதுலையும் அலமாரில இருக்கிர கேமராவை எடுக்கக்கூடாது அது உடைஞ்சிரும்னு’ புத்தி சொன்னேன்.. ( நாக்குல சனி உங்காந்து நாட்டியமாடிகிட்டு இருந்திருக்குனு பின்னாடிதான் தெரியும்).

நாங்கள் திரும்பி வீடு வந்து சேர்றதுக்கு நாலு மணி நேரம் ஆயிருச்சி. வீட்டில் நுழஞ்சவுடனே எம்பொண்ணு, என்னை கட்டிப் பிடிச்சிகிட்டு, நீ சூப்பர் டாடி, உனக்கு எல்லாம் முன்னாடியே தெரியுது டாடி என்றாள், எனக்கு ஒன்னும் புரியலை. என்னடா செல்லம் சொல்ற எப்பவும் உன் டாடி சூப்பர்தாண்டானு, என் வீட்டு அம்மனியின் முறைப்புக்கிடையிலும் பெருமையாக சொல்லிட்டு என் மகளை கொஞ்சினேன்.

வா டாடி-னு என்னை உள் அறையில இருக்கும் அலமாரிக்கருகில் கூட்டிப்போய், என் வீடியொ கேமராவை( camcorder) காட்டினா, எனக்கு அதை பார்த்தவுடனே ஒரு விநாடி அதிர்ச்சியில அப்படியே நின்னுட்டேன்.... ஏன்னா எனக்கு பிடிச்ச, நான் ஆசைப்பட்டு வாங்கி இதுவரை உபயோகித்து வரும் வீடியோ காமெரா உடைஞ்ச நிலையில இருந்துச்சி...

ஆனால் என் மகள் , டாடி உனக்கு எல்லாமே முன்னமே தெரியுது டாடி, ‘நான் அதை எடுத்தா உடைஞ்சிடும்னு’ சொன்னே இல்ல அதே மாதிரி நான் சேர் போட்டு மேல் அடுக்குல இருந்த இந்த கேமராவை எடுக்கும் போது கீழே விழுந்து உடைஞ்சிடுச்சி டாடி’, நீ சொன்னது அப்படியே நடக்குது டாடி, நீ சூபர் டாடின்னு ஒரேடியா புகழ்ந்துகிட்டு இருந்தா,

எனக்கு என்ன பதில் சொல்றதுன்னே தெரியலை, மகளின் புகழ்ச்சிக்கு பெருமைப் படுறதா, உடைஞ்ச கேமராவுக்கு வருத்தப்படுறதா, என முழிச்சிகிட்டு இருக்க, என் வீட்டு அம்மனியோ கோபத்தில். பிறகு அடுத்த 2 மணி நேரம் என் வீட்டு தங்கமணியிடம் நெறய வாங்கிக்கட்டிக் கொண்டேன் (வெளில கூட்டிட்டு போய்ட்டு வந்தததினால வழக்கமா கிடைக்கிற அடி மட்டும் கிடைக்கல).

உங்களை யாரு அவகிட்ட அதை தொடாதே.. இதை தொடாதேன்னு சொல்லச்சொன்னது...., அவபாட்டுக்கு பாட்டிகூட விளயாடிட்டு இருந்திருப்பா, உங்களை யாரு அலமாரில கேமரா இருக்கு அதை தொட்டா உடைஞ்சிடும்னு அறிவுரைச் சொல்லச் சொன்னதுனு ஒரே திட்டுதான்.

சத்தம் கேட்டு அடுத்த அறையில் தூங்கிட்டிருந்த, என் அம்மா வந்து விசயத்தை கேட்டு, அப்படியாடா, அவ்வளவு உயரத்துல இருந்த கேமராவை, சேர் போட்டு எடுத்திருக்கா பாரு, என்னா புத்திசாலித்தனம்னு, என் மகளை கொஞ்ச ஆரம்பிச்சிட்டாங்க...

என்னங்க கேமராவைத் தொடாதச் செல்லம்னு எம்மககிட்டச் சொல்லிட்டுப் போனது ஒரு குத்தமாங்க...

ஒருபக்கம், கேமரா உடஞ்சி போச்சே, அதை ரிப்பேர் பன்ன எவ்வளவு கேப்பனுகளோன்னு கவலை, அது போச்சின்னா வேர கேமரா வாங்கனும்னா இன்னிக்கி விலைவாசிக்கு பட்ஜெட் ஒத்து வருமான்னு ஒரே ரோசனை...

இதுல திட்டு வாங்குரதும் நாந்தாங்க..., கேமராவ உடைச்ச என் மக ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி திருப்பி கூலா போகோ சானல் போட்டு பாத்திட்டிருக்கா..., என் கூடவே வெளில வந்துட்டு வீடு திரும்பின என் வூட்டம்மனி இன்னும் என்னை திட்டிடிருங்காங்க...

பொறந்தா தங்கமணிகளா பொறக்கனுங்க... வேற என்னத்தச் சொல்ல...

பட்டிகாட்டானும் கீரிப்பிள்ளையும் ....

2010-08-09T00:31:00.008+05:30

முஸ்கி : விண்டோஸ் மூவி மேக்கர் வழியாக வீடியோ துனுக்குகள் மாற்றும் போது சிறிது துல்லியம் குறைந்துவிட்டது.. பொறுத்துக்கொள்ளவும்.

எங்க பெரியப்பாவுக்கு வீட்ல பிராணிகளை வளக்குறது ரொம்ப பிடிக்கும், வீட்ல வழக்கமா இருக்குர ஆடு, மாடு, நாய், கோழிகளோட, வான்கோழி, கிளி, முயல், லவ் பேர்ட்ஸ் ( தமிழ்ல எப்படி சொல்றது.. காதல் பறவைனா?) மாடில கூண்டு வச்சி 100க்கும் மேல புறானு வளப்பாரு, ஒரு தடைவை எங்கிருந்தோ ஆமை குட்டிய கொண்டுவந்து வீட்ல வச்சாரு, வீட்ல எல்லாரும் ஆமை புகுந்த வீடு நல்லாருக்காதுன்னு சொல்லி( தொட்டு கைல தூக்கக்கூட விடல..., இங்க குழந்தகள் பூங்காலையும், வண்டலூர் ஜூலயும் எங்குழந்தைகளுக்கு ஒரு வாட்டி காமிச்சேன்.) தோட்டத்து கிணத்துல போய் விட்டுட்டாங்க...

ஒருவாட்டி மயில் முட்டைய கொண்டுவந்து கோழி முட்டைகளோட அடைகாக்க வச்சி, அதுவும் மயில் குஞ்சு பொரிச்சி ஊரே வேடிக்கை பாக்க வந்துச்சு.. எங்களுக்கு அதுங்கள வேடிக்கை பாக்குறதும், கூட விளையாடுறதும் ரொம்ப பிடிக்கும், அவருக்கப்புறம் பெரியப்பாவோட மூத்த பையன்( எனக்கு அண்ணன்) இப்ப அத தொடர்றாரு...
இப்பவும் ஊருக்கு போனா எனக்கு அதுக்கள வேடிக்கை பாக்குறது , அதுக கூட விளையாடுரதும் பிடிக்கும், என்ன இப்ப எங்கூட என் குழைந்தகளும் விளையாடுதுங்க.( இப்ப கிளி,மயில், முயல், புறாக்கள் இல்லை...)

அஞ்சு வருசத்துக்கு முந்தி தோட்டத்துல அனாதையா கிடந்த கீரிபிள்ளை(mongoose) குட்டிய வீட்டுக்கு கொண்டு வந்து அதுக்கு பாலூட்டி அப்புறம் உண்வு கொடுத்து வளக்க ஆரம்பிச்சாரு அண்ணன், முதல்ல அது பக்கத்துக்கு யாரும் போறதுக்கு பயப்படுவோம், பல்லுக சின்ன சின்னதா கூரா இருக்கும் கடிச்சிருமோனு பயம்மாருக்கும். அது வந்து 3 மாசத்துக்கப்புறம் ஊர்ருக்கு போயிருந்தப்ப எல்லார்கிட்டயும் அது அன்பா விளையாடிட்டிருந்தது, வழக்கம் போல எனக்கும் அத தொட்டு விளையாட ஆசை, வீட்ல ஹால்ல உக்காந்து அதுகூட கொஞ்ச நெரம் விளையாடிட்டு சந்தோசமா இருந்த, அதுகூட வீட்ல இருந்த பூணையும் சரிக்கு சமா விளையாடிச்சி, அப்ப எடுத்த வீடியோ படம் கீழே இருக்கு இதுக்கு பாருங்க...

******************************************************************************

எனக்கு சின்ன வயுலேர்ந்து இந்த கம்பு சுத்துரது ரொம்ப பிடிக்கும், கிராமத்துல இருக்கும் போது உறவுக்காரக பங்காளி ஒருத்தர் எனக்கு நாலஞ்சு ஸ்டெப், கம்பு சுத்துரதுக்கு சொல்லி தந்தாரு, நாலு வருசத்துக்கு முன்னாடி ஊருக்கு போயிருக்கும் போது அவர் கம்பு சுத்துரத வீடியோ எடுக்கனும்னு ஆசை, அதெல்லாம் ஒரு காலம்பா, இப்பல்லாம் கம்ப கைல தொட்டு நாலாச்சுன்னு சொன்னாலும், நான் வீடியோ படம் எடுக்குறேன்னு சொன்னவுடனே வேஷ்டிய தார்பாச்சி கட்டிட்டு, மொட்டை மாடிக்கு போய், கைல கம்பெடுத்து சுத்த ஆரம்பிச்சாரு... அந்த வீடியோ கிளிப் கீழே.... பாருங்க நல்லா சுத்துராரா...

*************************************************************************

டிஸ்கி : முடிஞ்ச வரைக்கும் வீடியோ கிளிப் சின்னதா குடுக்க முயற்சி செஞ்சிருக்கேன் பாத்து எஞ்சாய் பண்ணிட்டு, எப்படி இருக்குனு பின்னூட்டமும் , ஓட்டும் மறக்காம போட்ருங்க மக்காஸ், இல்லைனா அந்த கீரிப்புள்ளைய விட்டு கடிக்க விட்ருவேன்.... ஜாக்கிரதை.....

பள்ளியில் முதியோர் தினம்...

2010-08-06T12:46:00.004+05:30

முஸ்கி : Grand parents day என்பதற்கு சரியான தமிழ் வார்த்தை தெரியாததினால் பதிவுக்கு இந்த தலைப்பு.

என் பெண் LKG படிக்குற பள்ளியில் இன்று Grandparents Day என்றும் தத்தமது பாட்டி தாத்தாக்களுடன் வருமாறு கூப்பிட்டிருந்தாங்க. சரின்னு எங்கம்மாவயும் கூட்டிகிட்டு பள்ளி போயிருந்தோம், போன பிறகு, அங்கு வந்த பாட்டி தாத்தக்களோட என்ணிக்கைய பார்த்த ஒரே ஷாக். மொத்தம் 150 குழைந்தங்க LKG படிக்கிறாங்க, அதுல 30க்கும் குறைவான குழைந்தைங்க தான் தாத்தா பாட்டியோடவோ, இல்லை அவங்கள்ல ஒருவரோடவோ வந்திருந்தாங்க. காரணம் தெரிஞ்சிக்க, பல குழைந்தகளோட அப்பாககிட்ட விசாரிச்ச போது வந்த பதில்கள்.

தனிக்குடித்தனம் . தனக்குன்னு சொத்து சேக்குற , அதிக செலவுகளை குறைக்கிறதுக்காக கூட வச்சிக்களயாம், மாசா மாசம் குறிப்பிட்ட தொகையை அனுப்பிடுறாங்களாம்.( உண்மையில பணமாவது அனுப்புறாங்களான்னு தெரியலை.), அதுல ஒருத்தர் வீட்டம்மாவுக்கு பெற்றோர்களை கூட வச்சிக்கிறதுல சம்மதம் இல்லாதால கூட வச்சிக்கலைனு சொன்னாரு.
சிலபேர்களோட பெற்றோர்கள் கிராமத்துல இருக்கிறதனால, அழைச்சிட்டு வர முடியல.
பெற்றோர்களுடன் சுமுக உறவு இல்லாம, அவங்கள கூப்பிட முடியாத நிலை
பெற்றோர்கள் இப்ப உயிரோட இலாததனால அழைச்சிகிட்டு வரமுடியாத நிலை
காதல் கல்யாணம், பெர்றோர்களுடன் உறவே இலாத்தினால அழைச்சிகிட்டு வரமுடியாத நிலை..

இப்படி பல காரணங்களால இந்த தலைமுறை குழந்தைங்க, தாத்தா பட்டிகளோட பாசம் + வழிகாட்டுதல், கிடைக்காமலேயே வளர்றாங்க. 20 % குழைந்தைங்க தான் தாத்தாபாட்டிகளோட வந்திருந்தாங்க.

என்னோட அனுபவத்துல நாங்க எங்க குழைந்தங்க கிட்ட காட்டுற பாசத்துக்கும், எங்கம்மா காட்டுர பாசத்துக்கும் நெறய வித்தியாசம் இருக்கு. எங்கம்மாவுக்கு இருக்கிற பொறுமையும் குழைந்தங்ககிட்ட அவங்க அனுகுகிற முறையும் அலாதியானது. இன்னிக்கு இருக்கிற ஆங்கில வழிக் கல்விய சொல்லிகுடுக்கிறதுல, எங்கம்மா, எங்களோட போட்டி போட முடியலைன்னாலும், குழைந்தய புரிஞ்சிக்கிறதுல அடிப்படை நல்ல பழக்கவழக்கங்கள அவங்கதான் பொறுமையா அழகா சொல்லிதராங்க.

பள்ளியில பல குழந்தைங்க, அவங்க தத்தா பாட்டிய பாத்ததே இல்லையாம், எனக்கு தெரிந்த நண்பரின் மகன், என் அம்மாவைக் கட்டிபிடித்துக் கொண்டு பாட்டி பாட்டியென்று என் அம்மாகூடவே இருந்தான். இது மாதிரி பல குழைந்தகளுக்கு அவர்களின் தாத்தா பாட்டிகளின்( இருந்தும்) பாசம் கிடக்காமல் இருப்பது வேதைனையகவே இருக்கு.

பெரும்பாலான குழைதகளை இனிமே முதியோர் இல்லங்களுக்கு அழைத்துபோய் தாத்தா பாட்டிகள் இப்படிதான் இருப்பார்கள் என்று காட்டும் நிலை சீக்கிரமே வந்துரும் போல.

டிஸ்கி : இந்த வாட்டி பதிவ சின்னதா போட்டுட்டேன். பாராட்ரவங்க வஞ்சனையில்லாம பாராட்டிட்டு போகலா, அப்படியே ஒட்டும் போட்ரலாம்.

பதிவுலகில் நான் ஒரு ........

2010-08-04T00:02:00.003+05:30

முஸ்கி : என்னை இந்த தொடரை எழுதச் சொல்லி 18464 போன் கால்ஸ், 76532 sms, 8984 மெயில்,1524 ஃபேக்ஸ்-னு ஒரே தொந்தரவு.... சரி எழுதி தொலைக்கலாம்னு நினச்சிகிட்டு இருக்கும்போது, ”சூரியனின் வலை வாசல்” அருண்பிரசாத் ஊருக்கெல்லாம் தெரியுரா மாதிரி டமாரம் அடிச்சி கூப்டுட்டாரு , வேற வழியில்லாம, இவர் கூப்டுதான் இந்த பதிவுன்னு சொல்லவேண்டியதாப் போச்சி.....

1) வலைபதிவில் தோன்றும் உங்கள் பெயர்?

பட்டிகாட்டான் (Jey)

2) அந்த பெயர்தான் உங்கள் உண்மையான பெயரா? இல்லை எனில் பதிவில் தோன்றும் பெயர் வைக்க காரணம் என்ன?

இல்லை, உண்மையான பெயர் ஜெயக்குமார். வலையுலகம் எனக்கு அறிமுகமான புதுசுல, எல்லோருக்கும் பின்னூட்டம் போட்டுட்டு கீழே, இப்படிக்கு ”ஜெயக்குமார்”னு வெள்ளந்தியா போட்டுகிட்டு இருந்தேன். அப்புறம்தான் தெரிஞ்சது ’ஜெயக்குமார்’ ’ஜெய்’ என்ற பேர்ல ஏற்கனவே பதிவுலகத்துல இருக்காங்கனு. அதனால இங்லீஷ்ல “Jey" னு வச்சிகிட்டேன் (தமிழ்ல பேர் வைக்கக்கூட முடியாத பரிதாபமான நிலை!!!!, நல்ல வேலை, சூப்பரா சமையல் குறிப்பு எழுதுர ஒரு அம்மணி “Jay"னு ஒரு எழுத்து மாத்தி வச்சிருந்தாங்களோ இந்த பேராவது கிடைச்சுது...). அப்புறம் வலைபக்கம் ஆரம்பிக்கலாம்னு நினைக்குரப்போ, சட்டுனுதோனுன பேர்தான் ” பட்டிகாட்டான்(பட்டணத்தில்)” , பட்டிகாட்லேர்ந்து வந்து சென்னைல செட்டில் ஆனதுனால இந்த பேர்.

3) நீங்கள் தமிழ் வலைப்பதிவு உலகில் காலடி எடுத்துவைத்ததைப் பற்றி

போன மே மாசம் , இணையதலத்துல எதையோ (இந்த மாதிரி கேள்விக்கு பதில் எழுதுவோம்னு தெரிஞ்சிருந்தா, எதை தேடும்போது, தேடின தேதி எல்லாம் நோட் பண்னி வச்சிருந்திருப்பேன்!!!) தேடிட்டிருக்கும்போது பட்டாபட்டி எழுதுன ஒரு லிங் வந்தது, சரி தமிழ் எழுத்துக்கள் இருக்கேனு அந்த லிங்க கிளிக் பண்ணி படிச்சா, யப்பா மனுஷன் நக்கல் நையாண்டியோட சூப்பரா பல விஷயங்கள குமுறி எடுத்திருந்தாரு, அப்புறம், அவருக்கு ஓட்டுபோட கிளிக் பண்ணினா தமிலிஷ் அறிமுகமாகி , அங்க லிஸ்ட்ல இருந்த பதிவுகள பாத்து மலைச்சி போயிட்டேன்.

’அ’ னாலேர்ந்து ’ஃ’ நா வரை எல்லாத்தைபத்தியும் அவங்கவங்க ஸ்டலுல, வெவ்வேரு கண்ணோட்டத்துல எழுதியிருந்தாங்க. குஷியாகி, நெறய பேர் பதிவுகளுக்கு படிச்சி பின்னூட்டம் போட்டுகிட்டு இருந்தப்ப, 14 பேர் எனக்கு ஃபாலோவர் (அதுல ஒருத்தரை மிரட்டியே follower ஆக்கினேன்!!) ஆகி பின்னூட்டம் போடும்போதெல்லாம், எழுதசொல்லி ஒரே தொந்தரவு, நானும் உற்சாகமாகி பதிவு போட்டு...........ம்ஹூம், அப்புறம்தான் தெரிஞ்சது இவங்க பலிகுடுக்க புதுசா ஒரு “ஆடு” தேடிட்டிருந்தபோது , நான் வந்தி சிக்கியிருந்துருக்கேன்னு...

4) உங்கள் வலைப்பதிவை பிரபலமடைய செய்ய என்ன என்னென்னவெல்லாம் செய்தீர்கள்?

பதிவு எழுத ஆரம்பிச்சதுக்கப்புறம் நெறய பேருக்கு, நான் போய் பின்னூட்டமும், ஓட்டும் போட்டுட்டு, பதிலுக்கு எனக்கும் போடச்சொல்லி கண்டிஷனாக் கேக்க ஆரம்பிச்சேன், அதுல பாதி தேரிச்சு, மீதி பலபேரு திட்டினாங்க, பலபேர் தொந்தரவு தங்காம, என் வலைபக்கமே வராம எஸ் ஆயிட்டாங்க.
என்னோட முதல் பதிவை ‘வலைச்சரத்துல’ dheva ஆசிரியரா இருக்கும்போது அறிமுகப்படித்தினதுல நெரய பேருக்கு அறிமுகமாச்சி.
தமிலிஷ்,டமில்-10,உலவு, தமிழ்மனம் நு இணைச்சதுல அறிமுகமில்லாத நெறயப்பேர் வந்து படிச்சிட்டு பின்னூட்டமும் ஒட்டும் போட்டங்க.....,
அதுகப்புறமும் நாம பிரபலம் ஆனாமாறித் தெரியலை, அதனால நானே ‘பிரபலப் பதிவர்’னும், சமீபத்தில ”சூப்பர்ஸ்டார் பதிவர்”னும் பரப்பசொல்லி ஆள் செட்டப் பண்ணிருக்கேன்....அவங்களும் காசு வாங்காமலே நட்புக்காக ஒசில நல்லா கூவிட்டிருக்காங்க... இதுவும் சரிவரலைனா வேற ரோசனையும் இருக்கு.....
(ஆகமொத்துல, உருப்படியா எழுதி பிரபலமாகுறதா ஐடியா இல்லையானு யாரும் கேக்கதீக.... அதெல்லாம் நொம்ப கஷ்டம்)

5) வலைப்பதிவின் மூலம் உங்கள் சொந்த விஷயத்தை பகிர்ந்து கொண்டதுண்டா?

   ஆமங்க, நான் சின்ன வயசுல எருமைமாடு மேய்ச்சதுனால, எப்படி நாலாப்பு பியிலானேனு எழுதிருக்கேன், பத்தாப்பு ஸ்கூல் போட்டொவ போட்ருக்கேன், பூக்குழி மிதிச்சதை எழுதிருக்கேன்...எழுதுனதுல பாதி என் சுய புராணந்தேன்...( ஊர் பேரு, அதுல வர்ற தெரிஞ்சவங்க பேர மட்டும் போடல)

   5.1) ஆம் என்றால் ஏன்?.

   பெரிய பிளானெல்லம் கிடயாது, எல்லாம் வெள்ளந்தியா எழுதுனதுதான்.

   5.2) அதன் விளைவு என்ன? இல்லை என்றால் ஏன்?

விளைவு!!!!..... அத ஏங்க கேட்டுகிட்டு, ஏதாவது ஆடு சிக்காதானு அலைஞ்சுகிட்டு இருந்த பயபுள்ளக வந்து பின்னூட்டம்ன்ற பேர்ல, கும்மு கும்முனு கும்மிட்டாய்ங்க....

6) நீங்கள் பொழுதுபோக்குக்காக பதிவுகளை எழுதுகிறீர்களா அல்லது பதிவுகளின் மூலம் சம்பாதிப்பதற்காகவா?

பொழுது போக்கதான் எழுத ஆரம்பிச்சேன், இப்ப என்னடான்னா மொத்த பொழுதும் இங்கயே போயிருமோன்னு பயமாருக்கு..., ஆஃபீஸ்ல ஆணிபிடுங்குறது குறைஞ்சி , பிடுங்க வேண்டிய ஆணி நெறய குமிஞ்சிருச்சி..., வீட்ல வந்து சிஸ்டத்துக்கு முன்னாடி உக்காந்தா வழக்கமா கிடைக்கிற பூரிக்கட்ட அடி கூட இப்ப பூரி தேய்க்கிற முக்காலி அடியும் சேந்து போச்சி.... சரி வுடுங்க வூட்டுக்கு வூடு வாசப்படி... எவ்வளவோ சமாளிச்சிட்டோம், இத சமாளிக்க மாட்டமா.....

ஆங் நோட் பன்ணிக்குங்க, இங்க எழுத ஆரம்பிச்சி நெறய பேர் ஃபிரண்ட்ஸ் ஆயிருக்காங்க, நெறய பேர் எனக்கு ஃபாலொவரா ஆயிருக்காங்க...., இதுதாங்க இங்க வந்து சம்பாத்தியம்

( அப்பாடி , இந்த ஒருமாசம் பதிவு எழுதி சம்பாறிச்சதுலேர்ந்து, அண்ணா நகர்ல, ஒரு பிளாட் வாங்குனது... அப்புறம், புது காருக்கு அட்வான்ஸ் குடுத்தது... எல்லாத்தையும் சொல்லி இன்கம் டாக்ஸ் காரங்ககிட்ட மாட்டாம தப்பிச்சுட்டோம்..... எப்படியாவது கண்டுபிடிச்சிருவாங்களோ... அலர்ட்டாவே இருப்போம்.)

7) நீங்கள் மொத்தம் எத்த்னை வலைப்பதிவுகளுக்கு சொந்தகாரர்? அதில் எத்தனை தமிழ் வலைப்பதிவுகள் உள்ளன?

அது இருக்குங்க நெறய.....சொன்னா நம்பமேட்டீங்க எனக்கு 297 மொழில எழுத படிக்கத் தெரியும், ஒவ்வொரு மொழிக்கும் ஒரு வலைப்பதிவுன்னு 297 இருக்கு.(ஒரு வேலை நம்பினாலும் நம்பிருவாய்ங்களோ)

தமிழ்ல இந்த வலைபக்கம் மட்டும்தாங்க.

(அறுக்கமாட்டாத அய்யாவுக்கு 62 அருவா எதுக்குன்னேன்.... ஒத்த அருவாவ வச்சி அறுக்குரதுக்கே வெள்ளாமையில்ல பயிரைக்காணோம்......... நல்லா கேக்குராய்ங்கய்யா டீடெய்லு....)

8) மற்ற பதிவர்கள் மீது எப்போதாவது உங்களுக்கு கோபம் அல்லது பொறாமை ஏற்பட்டது உண்டா? ஆம் என்றால் யார் அந்த பதிவர்? ஏன்?

கோவம்..... ச்சே நமக்கு கோவமெல்லாம் வர்ரதே இல்லீங்க... ஆங் இருங்க...நான் பதிவு போட்டா, வந்து படிச்சிட்டு புகழ்ந்து நாலுவரி பின்னூட்டம் போடாம, ஓட்டும் போடாம இருக்காங்களே அவங்க மேலதாங்க கொல்லக்கோவம்....

பொறாமை...... அது இருக்குங்க வண்டி வண்டியா...., எல்லாம் என்னைவிட கொல்லப்பேரு நல்லா எழுதுராங்கள்ல அவங்க மேலதான்...இந்த பட்டாபட்டியோட நக்கல் நையாண்டி, மங்குணி அமைச்சரோட குசும்பு, சிரிப்பு போலீஸ் பண்ர ரவுசு, தக்காளி இந்த பிரியமுடன் வசந்த் பண்ற கலாட்டா, ஜெய்லானி ...... யருய்யா அது பதிவு நீளமா போடாதேனு மிரட்டுரது... லிஸ்ட்ல இருக்குரவங்க பேரெல்லாம் சொல்லி தனி பதிவா போட்டுறேன்.( அப்பா ஒரு பதிவு போட மேட்டர் கிடைச்சாச்சு...)

இந்த கவுஜ நமக்கு புரியுரதே இல்லை... இருந்தாலும் நம்மல மட்டமா நினைச்சிரக் கூடாதுன்னு அவங்க பிளாக் பக்கம் போய் , அப்படி இப்படின்னு புரிஞ்சா மாதிரி, பின்னூட்டம் போட்டுட்டு வந்துருவேன், அவங்களும் அதுக்கு பொறுப்பா பதில் சொல்லுவாங்க, எனக்கு சிப்பு சிப்பா வரும்.. (ஐய்ய்யோ உளரிட்டேனே, இனிமே கவுஜ எழுதுரவங்க பிளாக் பக்கம் போய் நல்லாருக்குனு கமெண்ஸ் போட்டாலும் வெரட்டுவாங்களோ!!!!, ச்சே ச்சே நல்லவங்க அப்படியெல்லாம் செய்ய மாட்டாங்க..).

9) உங்கள் பதிவை பற்றி முதன் முதலில் உங்களை தொடர்புகொண்டு பாராட்டிய மனிதர் யார்? அவரைப் பற்றி, அந்த பாராட்டைப் பற்றி...

அந்த கூத்து பெரிய கூத்துங்க... செவனேனு மத்தவங்க எழுதுரத படிச்சிகிட்டு பின்னூட்டம் போட்டிட்டிருந்தவன, இந்த பட்டாபட்டி, முத்து, பன்னிகுட்டி ராமசாமி, மங்குனி அமைச்சர்,ஜெய்லானி, பருப்பு மோகன், சிரிப்பு போலிஸ் ( பேர வச்சிருக்கானுக பாரு....ங்கொய்யாலே) இவய்ங்கெல்லாம் சேந்து கிட்டதட்ட மிரட்டி எழுத வச்சிட்டானுக.... நம்ம மேல இவ்வளவு நம்பிக்கயானு நினைச்சு சந்தோசம்கூட பட்டேங்க. அப்புறம் தான் தெரிஞ்சது இந்த நாதாரிங்க அவங்க வெட்டி விளையாட ஃபிரஸ்ஸா ஆடு, கிடைக்காம என்னை ஏமாத்தி உள்ளே இழுத்துருக்கானுகனு....

முதன் முதலா பதிவை எப்படி பதிவேத்துரதுன்னு தெரிஞ்சிக்க ’அ’னா ஆ-வன்னா எழுதி டெஸ்ட் பதிவு போட்டேன், அதுக்கே ஆஹா ஓகோனு பாராட்டி கமென்ஸ் போட்டு உசுப்பேதினாங்க...

முதல் பின்னூட்டம் நம்ம சிரிப்பு போலிஷ் போட்டது.. இப்ப நமக்கு கொல்லப்பேரு ஃபிரண்ட்ஸ் கிடைச்சிட்டாங்க, அம்மனிககூட நெறய பின்னூட்டம் போடுராங்கன்னா பாத்துக்குங்க...

10) கடைசியாக----விருப்பம் இருந்தால் உங்களைப் பற்றி பதிவுலகத்துக்கு தெரிய வேண்டிய அனைத்தையும் பற்றி கூறுங்கள்...

இதுவரை என் அனுபவங்கள எழுதுனதை வச்சே கும்மிகிட்டு இருக்காங்க, இதுல இன்னும் சொல்லனுமா...., இதுவரை எழுதுனதுல பாதி பதிவு என்னை பத்திதான்... அட நான் சின்ன வயசுல எருமை மாடி மேய்ச்சதுனால எப்படி நாலாப்பு பெயில் ஆனேன்னுகூட எழுதியிருக்கேங்க..., இன்னும் எதுனா என்னை பத்தி தோனுச்சின்னா பதிவா போடுரேன்.....

டிஸ்கி 1 : ஒருமாசமா தினத்துக்கம் யாராவது இந்த தொடர்பதிவு எழுதிட்டிருக்காங்க, கிட்டத்தட்ட நாந்தா இத எழுதுர கடைசி ஆளோன்னு கூட சந்தேகமா இருக்கு..., எனக்கு அறிமுகமான உரிமையோட கூப்பிடலாம்னு வச்சிருந்த லிஸ்டுல எல்லாரும் எழுட்டாங்க எழுதாதவங்க லீவுல இருக்காங்க... இப்ப யாரை கூப்பிடலாம்.....மூனு பேர் ஞாபகத்துக்கு வருது.... அவங்ககிட்ட சம்மதம் வாங்கல அதனாலே விட்ருங்க... இது என்னோட முடியட்டும், வேற ஏதாவது உருப்படியா அவங்க எழுதட்டும்...

டிஸ்கி 2 : அப்புறம் தலைப்புல பாதிதான் எழுதிருக்கேன் மீதிய ”சூப்பர் ஸ்டார் பதிவர்” அப்படின்னு “ஃபில் அப்” பண்ணிக்குங்க, வேர ஏதும் வில்ல்ங்கமா யோசிச்சி எழுதிராதீக......

டைபிஸ்ட் தங்கமணி

2010-07-30T11:53:00.005+05:30

முஸ்கி : இங்க குடுத்திருக்குற வீடியோ கிளிப்ஸ, இதுக்கு முன்னாடி யாரவது பாத்திருந்தா, பொறுத்துக் கொள்ளவும். தலைப்புல வச்சிருக்குற , இந்த ”தங்கமணி “ ன்ற பேரை யாராவது காப்பிரைட் பன்ணி வச்சிருந்தா சொல்லிருஙக மாத்திரலாம்..., சண்டை போட வேணாம், எனக்கு பயந்த சுபாவம்

வலையுலகதுல, வர வர சங்கங்கள் நெறய ஆயிடிசுச்சி, அவங்க கொள்கைகள டைப் அடிக்க ஆளில்லாம கஷ்ப்படுராங்களாம், அப்புறம் பல பேரு ஆனி அதிகமாகி டைப் அடிக்க வேற கஷ்டப்படுறதா நம்ம காதுக்கு நூசு வந்துச்சி,.
அவங்க கொறய போக்குறதுகாக ஏதாவது உதவி பண்ணலாம்னு , மல்லாக்க படுத்து, விட்டத்தை பார்த்துகிட்டே யோசிக்கும்போது, ரொம்ப நாளா தெரிஞ்ச ஒரு டைப்பிஸ்டு அம்மணி ஞாபகம் வந்திச்சி, அவங்கள ஏன் இவங்களுக்கு டைப் அடிக்க உதவியா அனுப்பகூடாதுனு ஒரே ரோசனை, அதன் அவங்களோட டைப் அடிக்குற அழக இங்க வீடியோவா குடுத்திருக்கேன், பாருங்க சரின்னு தோனிச்சுன்னா அப்பாய்ண்ட் பன்னிக்குங்க ( 194KB file).

டைபிங் மிஷின்ல டைப் அடிச்சிட்டு இருந்தவங்க, ஒன்னும் பயப்படாதீங்க, ஒரு 100 மானிட்டர் எக்ஸ்ட்ராவா வாங்க வேண்டியிருக்கும் அவ்வளவுதான், மத்தபடி ரொம்ப நல்லா டைப் அடிப்பாங்க.

இதுகெல்லாம் கன்சல்டன்ஸி பீஸ் எதுவும் வேணாம், ஓசிதான்...

=======================================================================

அடுத்து கீழே இடுக்குர வீடியோ கிளிப் பாருங்க, இந்த அண்ணாத்தே திரும்பவும் இதேமாதிரி பண்ணாம இருக்குறதுக்கு எதேனும் நல்ல ஐடியா இருந்தா சொல்லிட்டு போங்க, பாவம் புண்ணியமா போகும்(528 KB file).

=======================================================================

உடம்பு குண்டாயிருச்சினு கொல்லப்பேரு டயட்டு, ஜிம்முனு போய் கஷ்டப்படுராங்க, அதெல்லாம் பன்னாதீங்க, கீழே வீடியோவ பாருங்க, குண்டாயிருக்குறது எவ்வளவு நல்லதுன்னு உங்களுக்கே புரியும்...(686 KB file)

=======================================================================

டிஸ்கி : அதிக ஆனியால, உருப்படியா ஒன்னும் எழுத முடியல, கிடைகுற நேரத்துல அடுத்தவங்க பதிவ படிக்குறதுக்கும், பின்னூட்டம் போடுறதுக்குமே சரியா இருக்கு, அதனால இந்த வீடியோ சமளிப்புகேசிங்.......

வழக்கம்போல தலையெழுத்தேனு உங்க பின்னூட்டத்தையும் , ஒட்டையும் இங்க போட்டுட்டு போங்க...

புளியமரத்தடியில் 1 மணி நேரம் படுத்து எழுந்தால் ரூ 80/- உறுதி.......

2010-07-26T00:16:00.007+05:30

இன்று காலையில் பத்திரிக்கையில் ஒரு செய்தி படித்தேன்...

செய்தித் தலைப்பு : “ வேலைவாய்ப்பு உறுதி திட்டத்தில் சம்பள உயர்வா?.

திட்டத்தின் பெயர் : மகாத்மா காந்தி தேசிய கிராமப்புற வேலை வாய்ப்பு உறுதித் திட்டம் (எம்.என்.ஆர்.இ.ஜி.ஏ).

திட்டத்தின் நோக்கம் : “ கிராமப்புற மக்களின் வாங்கும் சக்தியை அதிகரிப்பதன் மூலம் நாட்டின் பொருளாதாரத்தை முன்னேற்றுவது “.

இத்திட்டத்தின் கீழ் , ஒவ்வொரு நிதியாண்டிலும் , கிராமப்புறங்களில் வறுமைக் கோட்டுக்கு கீழ் வாழும் மக்களுக்கு 100 நாட்கல் வேலை அளிக்கப்படும்.. ஆறுகள், குளங்கள்,கால்வாய்கள் தூர்வாருதல் உள்ளிட்ட பல்வேறு வேலைகள் அவர்களுக்கு அளிக்கப்படும்..

இந்த திட்டம் 2005-ல் கொண்டுவரப்பட்டு , 2006-ல், 200 மாவட்டங்களில் 11-ஆயிரம் நிதி ஒதிகீட்டில் ஆரம்பித்து 2010-11-ல் 40-ஆயிரத்து 100 கோடி ரூபாயாக நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. ( நன்றி தினமலர்).

சரி விசயத்திற்கு வருவோம் :

திட்டத்தின் நோக்கம் சரியாகத்தான் படுகிறது, ஆனால் அது செயல் படுத்தும் விதம் எப்படி உள்ளது?...

நேற்று எங்கள் கிராமத்திலிருந்த உறவினர், சென்னையில் உறவினர் வீட்டு விஷேசத்திற்கு வந்தவர், வீட்டுக்கு வந்திருந்தார், அவரிடம் வழக்ம்போல், என்ன மாமா, ஆடி பொறந்திருச்சி, நிலமெல்லாம் உழ ஆரம்பிச்சாச்சா?, ஆவணில வெதை வெதைக்க ஆரம்பிக்கனுமில்லனு கேட்டேன், அதுக்கு அடப்போ மாப்ள என்னத்த வெதைச்சி என்னத்தே (சினிமால ஒருத்தர் சொல்வாரே அதே மாதிரி ஸ்டைலில்) விவசாயம் பண்ண, பேசாம, இந்த வருசம் பூரா நிலத்தையும் தருசா போட்ரலாம்னு இருக்கேன் என்று வெறுப்புடன் சொன்னார்.

அவரின் மொத்த புலம்பலையும் எழுதினால் பத்து நாளைக்கு டைப் அடிக்கனும், எனவே இன்று காலை வந்த மேற்கண்ட செய்தியை படித்திவிட்டு அதனால் எவ்வாறு விவசாயம் பாதிக்கப்படுகிறது என்று அவர் சொன்ன தகவல்களில் ஒரு சிலது மட்டுமே இந்த பதிவில்:

இதில் உறுப்பினர்களாக இருப்பவர்கள் அனைவரும் வறுமைகோட்டிற்கு கீழேயோ அல்லது வேலையில்லதவர்களோ இல்லை.( காரணம் யார் வறுமைக்கோட்டிற்கு கீழ் உள்ளவர்கள் என்ற தெளிவா வரையறை அரசினால் சரியாக பிரிக்கப்படாமல் ஓட்டு வாங்கும் எண்ணத்தில் அனைவருக்கும் என்றாகிவிட்டது).

எங்கள் ஊரில் ஒரு அரைமணி நேரம், ரோட்டோர ஓடையில் தூர்வாருகிறேன் என்கிற பேரில் மம்பட்டியால் நாலு இலு இலுத்துவிட்டு, புளிய மரத்தடியில் ஒரு மணி நேரம் தூங்கிவிட்டு வந்தால் 70 ரூபாயிலிருந்து 80 ரூபாய் குடுத்து விடுகிறார்கள். நோகாமல் நுங்கு கிடைப்பதால் , விவசாய வேலைகளுக்கு யாரும் வருவதில்லை
அப்படியே, யாரும் விவசாய வேலைகளுக்கு வந்தாலும், சும்மா மரத்தடியில் தூங்குவதற்கே 80 ரூபாய் கிடைக்கிறது , விவசாயக் கூலியோடு அந்த 80 ரூபாயும் சேர்த்துக் கொடுத்தால்தான் வருவோம் என்கிறார்கள். ( 80 ரூபாயாக இருந்த தினக் கூலி இந்த திட்டம் வந்த பிறகு 200 -க்கும் மேல்).

ஏற்கனவே குடுக்கும் கூலிக்கே விவசாயம் கட்டுபடியாகவில்லை, இதில் எங்கே கூட்டிக்குடுப்பது....?.( நான் சொல்லும் விவசாயிகள் ஐந்து விரல்களில் மோதிரம் அணிந்து கொண்டிருக்கும் பண்ணையார்கள் அல்ல, மாறாக மண்ணோடு போராடுவதைத்தவிர வேரெதுவும் தெரியாத, வேரெந்த போக்கும் தெரியாத அப்பாவிகள்)
நிலம் வைத்து விவசாயம் செய்துகொண்டிருந்த பலபேர், பயிரிடுவதை விட்டு அவர்களும் புளியமரத்தடியில் தூங்கிவிட்டு 80 ரூபாய் வாங்கி பொளப்பு நடத்த ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.(எங்க ஊர்ல இருக்குர எல்லாரும் இந்த வறுமை ..!!! கோட்டுக்கு கீழே இருக்குரதாத்தான் இந்த திட்டத்துல சேர்ந்திருக்காங்க..!!!).
சரி கோடையில் விவசாயம் பயிரிடுவது அருந்தலாக இருக்கும் சமயத்தில் மட்டுமாவது இத்திட்டத்தை அமல்படுத்துகிறார்களா என்றால் அதுவும் இல்லை. ( கேட்டால், ஏதோ இதுவரையும், இப்போதும் எந்த விவசாயியும் நிலத்தில் கால்வத்ததே இல்லை, என்பது மாதிரி... அவரவர் நிலத்தில் அவரவர்கள் இறங்கி வேலை செய்யட்டும் என்று நக்கல் வேறு, இப்படி சொல்பவர்கள் அவர்கள் வீட்டு நாய் கக்கா போனாலும் அதை கழுவிவிட , நாலு வேலையாட்களை வைத்திருக்கிறார்கள்)
பருத்தி, மிளகாய், அனைத்து காய்கறிகள், கடலை, கரும்பு என்று பயிரிட்டுவந்தது நின்று போய் கடந்த சில வருடங்களாக மக்காச்சோளம் மட்டுமே பயிரிட்டு வந்தார்கள் ( நாலுதடைவை களையெடுப்பு, மூன்றுதடவை மருந்தடித்து , மழை நாட்கள் போக மீதி நாட்களில் தண்ணீர் பாய்ச்சுவது... என்று வேலையாட்களின் தேவை குறைவு...).
அரசின் இந்த திட்டத்தின் புண்ணியத்தில் இப்போது வேலையாட்கள் சுத்தமாக வருவதில்லை, ஆக பயிரிடும் எண்ணத்தையே கைவிடும் நிலை விவசாயிக்கு. அவர்களும் புளியமரத்தடியில் படுத்து விட்டு 80 ரூபாய் வாங்கி குடித்தனம் நடத்த தயாராகிவிட்டார்கள்...
சரி சும்மா இருக்கும் நிலத்தை என்ன செய்வது?, அதை இப்போது ரியல் எஸ்டேட்டுக்கும், கேரளாவிலிருந்து வரும் பங்காளிகளுக்கு விற்றுக் காசாக்கி கொண்டிருக்கிறார்கள் ( அவர்கள் ஏதோ காத்தாடி வைத்து கரண்ட் எடுக்கப் போகிறார்களாம்)
வாங்கிய நிலத்தில் 300 மீட்டருக்கு ஒரு காத்தாடி என்று நிறுவுகிறார்கள். இதற்கு இடைப்பட்ட நிலத்தில் பயிர்களின் மகசூல், குறைந்து விடுகிறது.. மேலும் காற்றில் உள்ள ஈரப்பததையும் நிலத்தின் ஈரப்பததையும் இது முற்றிலும் காலியாக்கிவிடுகிறது .
ஒருபுறம் அரசின் நடவடிக்கைகள் விவசாயத்தை நசுக்கினால், மறுபுறம் ரியல் எஸ்டேட் மற்றும் இண்டஸ்ட்ரியல் என்ற பேரில் விவசாய நிலங்களையே காலியாக்கும் செயல்பாடுகள் நடக்கிறது.

பத்தாண்டுகளுக்கு முன் இருந்த விவசாய உற்பத்தி வளர்ச்சி படிப்படியாக குறைந்து இப்போது கிட்டதட்ட 2% வளர்ச்சியில் வந்து நின்று மணியடித்த பிறகும் உறிதியான நடவடிக்கை இல்லை, கேட்டால் நாட்டின் ஒட்டு மொத்த வளர்ச்சி 8 % , 9% என்று மார்தட்டுகிறார்கள்.

ஊருக்கு சென்றால் பச்சை பாசேல் என்று பார்த்து பரவசப்பட்டது கடந்தகாலமாகி, இப்போது சென்று பார்த்தால் எல்லாம் பொட்டல் காடுளாக பார்க்க சகிக்கவில்லை.

நாளை என் பிள்ளைகள் வளர்ந்தால் ஊருக்கு கூட்டிக்கொண்டு போய் விவசாயத்தை பற்றி நேரடியாவாவது காட்டலாம் என்றிருந்தேன், அது முடியாமல், டிஸ்கவரி சானலில்தான் காட்டவேண்டும் போல் இருக்கிறது .

நம் நாட்டில் இருக்கும் மக்கள் தொகைக்கு உணவுப்பொருட்கள்,

இறக்குமதியென்பது சாத்தியப்படுமா?...,
நம்மால் அதற்கு செலவிடமுடியுமா?...,
அரசும் மக்களும் எப்போது இதைபற்றி கவலைப்படபோகிறார்கள்....?
இந்த புளியமரத்தடியில் தூங்கி விட்டு கூலிவாங்கும் கலாச்சாரம் மாறுமா?...
விவசாயம் அழிவதனால் உருவாகும் பிரச்சினை, அசாதாரனமான ஒன்று இல்லையா?.

ஒருவேளை, நாளய தலைமுறை, இப்போதிருக்கும் உணவுப்பொருட்களுக்கு மற்றாக வேறு ஏதேனும் கண்டுபிடித்து திங்கப்போகிறார்கள் என்று அரசும் , நாமும் நினைக்கிரோமா...

ஒன்றும் புரியவில்லை..

திட்டத்தின் நோக்கத்தை பற்றி சொல்லுபோது நல்லாத்தன் இருந்தது இப்போது அது செயல்படுத்தும் விதம், எதிமறையான விளைவுகளையே ஏற்படுத்திக்கொண்டிருக்கிறது....

ஏற்கனவே, வாங்கும் விதையிலிருந்து, உரம், மருந்து என்று விவசாயி வாங்கும் பொருட்களின் விலை அதிகமாகிவிட்டது. இயற்கையை அழிக்க நாம் காட்டும் முனைப்பின் காரணமாக, கால நிலையில் மாற்றம் ஏற்பட்டு மழையின் அளவு குறைந்து, அதனால் நிலத்தடி நீரின் அளவு குறைந்து, விதைத்த பயிரை முழுசா அறுவடை செய்றதே பெரும்பாடா இருக்கு. சரி அறுவடை செய்ஞ்சதுக்கு விலையும் கட்டுபடியாகவில்லை. ( நாம் சென்னையில் கடையில் வாங்கும் விலைக்கும், விவசாயி அறுவடை செய்ததை சந்தையில் விற்கும் விலைக்கும் சம்பந்தமே இல்லை...).

டிஸ்கி 1 : சொல்ல வந்த கருத்தை கோர்வையாக சொல்லியிருகிறேனா என்று தெரியவில்லை. இங்கு நான் சொன்ன கருத்தில் மாற்று உள்ளவர்கள் காரணத்தை சொல்லிவிட்டு கும்மலாம். ( ங்கொய்யாலே கும்முரதுக்கெல்லாம் காரணம் தேவையில்லை என்று சொல்வது காதில் விழுகிறது..)

டிஸ்கி 2 : பிழையில்லாமல் எழுத முயற்சித்திருக்கிறேன், பிழைகளை பெருந்தன்மையோடு மன்னித்து விடவும்.

டிஸ்கி 3 : பதிவில் எங்கேனும் தடித்த வார்த்தைகள் இருப்பதாக யாரேனும் கருதினால் சொல்லவும் நீக்கிவிடலாம்.

பதிவு பிடித்திருந்தால் உங்களின் கருத்தையும் , ஓட்டையும் அளிக்கவும்.

ரூ10 செலவில் சிறுநீரகக்கல்லுக்கு தீர்வு

2010-07-20T19:40:00.008+05:30

`10 -ல் சிறுநீரகக்கல்லுக்கு தீர்வு

முஸ்கி : நான் மருத்துவம் படித்த மருத்துவர் அல்ல. எனது அனுவத்தில் நான் மேற்கொண்ட, பலனைத்தந்த, வீட்டுச் சிகிச்சையை எழுதியிருக்கிறேன்.

இன்றய உணவுப்பழக்கத்தினால், சிறுநீரககல் பிரச்சினை என்பது பெரும்பாலானவர்களுக்கு சாதாரணமாகிவிட்டது. இதனால் உண்டாகும் வலியானது, எனது அனுபவத்தில் வேறு எந்த வலியோடும் ஒப்பிடமுடியாதது. அந்தளவுக்கு வலி பின்னி பெடலெடுத்துவிடும். இரண்டு நாட்கள் முன், சக பதிவர் ” தோழி” என்பவரின் பதிவு படித்தேன். அதை படித்ததிலிருந்து, நான் எனக்கு ஏற்பட்ட சிறுநீரகக்கல் பிரச்சினையை எப்படி `10 செலவில் தீர்வு கண்டேன் என்பதை நாலு பேருக்கு தெரிவிக்கலாம் என்பதெ இந்த பதிவுன் நோக்கம்.

எனக்கு நான்கு வருடங்களுக்கு முன், இடுப்பில் வலி ஏற்பட்ட போது முதலில் வாயு பிரச்சினையாக இருக்கும் என்று நினைத்தேன், ஆனால் வலியின் அளவு கூடிக்கொண்டே போய் தாங்க முடியாத அளவுக்கு அதிகரித்தது. மருத்துவரிடம் சென்றால் ஸ்கேன் எடுக்க பரிந்துரைத்தார்.

ஸ்கேன் ரிப்போர்ட்டில் எனக்கு, 5mm மற்றும் 9mm-ல் இரண்டு கற்கள் சிறுநீரகத்தில் இருப்பதாகவும், இதை அறுவை சிகிச்சை மூலம்தான் அகற்றமுடியும் என்றும் மருத்துவர் சொன்னார். மருத்துவச் செலவாக `30,000/- ஆகுமென்றும் சொன்னார். சரி இந்த அறுவை சிகிச்சை செய்துவிட்டால், இனிமேல் இந்த பிரச்சினை வராதா என்று கேட்டால், அதற்கு உத்திரவாதம் இல்லை, உங்களின் உணவு முறை மற்றும் நீங்கள் தினமும் அருந்தும் தண்ணீரின் அளவைப் பொறுத்தது என்றார்.

சரி நாளை வருகிறேன் என்று வீடு வந்தேன். இத்தனைக்கும், என் நண்பன் ஒருவனுக்கு இதே பிரச்சினை வந்ததிலிருந்து வாழைத்தண்டு சாரும், வாழைத்தண்டு பொறியலும் அடிக்கடி சாப்பிட்டு வந்தேன், இருந்தாலும் எனக்கு தண்ணீர் அருந்தும் பழக்கம் குறைவானதால் வந்துவிட்டது போலும்.

வீடு வந்து கூகுளம்மாவிடம் பிரச்சினையை சொல்லி தீர்வு கேட்டேன், அதில் பலபேர் பல ஆலோசனைகளை இலவசமாகவும், சில பேர் பணம் அனுப்ப சொல்லியும் கேட்டிருந்தார்கள். அதில் ஒரு இணையதலத்தில், ஒருவர், ஒரு பச்சைக் காய்கறி+வழக்கமாக நாம் உபயோகப்படுத்தும் ஒரு திரவம், சேர்த்துக் கொண்டால் சிறுநீரகக்கல் உடைந்து, நாம் சிருநீர் போகும்போது வெளிவந்துவிடும் என்றும், அதற்கு கட்டணமாக $30-ஐ ஆன்லைனில் கட்டச் சொல்லியிருந்தார். வலியின் கொடுமையில், $30-ஐ கொடுக்கலாம் என்றால், ஆன்லைன் பணப்பரிமாற்றத்தில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை. எனவே மறுபடியும் கூகுளம்மாவிடம் சரண்டர், ஒரு மணி நேரத்தேடலுக்குப் பிறகு, மேலே சொன்ன $30-கட்டி சிகிச்சை பெற்ற ஒரு புண்ணியவான் அந்த காய்கறி பெயர்+ திரவத்தின் பெயரை வெளியிட்டிருந்தார்(ரொம்ப நல்லவர் போலும்).

அந்த காய்கறியின் பெயர் ஃபிரஞ்சு பீன்ஸ்(French beans) , திரவத்தின் பெயர் தண்ணீர்

(அட வீட்ல நாம தினமும் குடிக்கிரதுதான்).

இனி நான் மேற்கொண்ட சிகிச்சை( அந்த இணையதலத்தில் சொன்னது போல்):

¼ கிலோ ஃபிரஞ்சு பீன்ஸ்( எல்லா கடைகளிலும் கிடைக்கிறது) `10-க்கு வாங்கி, விதை நீக்கி, தண்ணீரில் கொதிக்க வைத்து (குறந்தது 2 மணிநேரம்),

மிக்ஸியில் நன்றாக அரைத்து குடித்து விட்டு, 10 நிமிடம் கழித்து, 2 லிட்டர் நீரை( ஒரே முரையில் குடிக்க முடியவில்லையென்றால் சிறிது நேரம் விட்டு விட்டு) குடிக்க வேண்டும், இன்னும் அதிகமாக குடிக்க முடிந்தால் நலம்.

நான் இதை குடித்தவுடன் (மாலை 5 மனிக்கு) , விடியற்காலை 3 ½ மணிக்கு (அதுவரை அடிக்கடி நீர் அருந்திகொண்டிருந்தேன், வலியில் எங்கே தூங்குவது...) 5 சிறு கற்களாக சிறுநீர் போகும்போது வெளிவந்தது.

கல்லானது சிறுநீரகத்திலிருந்து சிறு பைப் வழியாக சிறுநீர் பைக்கு சென்றடைகிறவரையிலும் வலி கொடுமையானதாக இருக்கும், அதன் பின் சிறுநீர் பையிலிருந்து வெளிவருகிறவரை, சிறுநீர் பாதையை அடைத்துக் கொண்டு, சிறுநீர் வரும்.. ஆனால் வராது... என்ற கதையாகிவிடும், பயந்துவிடாமல், நாம் பருகும் நீரின் அளவை அதிகரிக்க வேண்டும் , சிறுநீர் பை நிறைந்து சிறுநீர் கழிப்பது கட்டுபடுத்தாத நிலைவரும், அப்போது, நாம் அதிக அழுத்ததுடன் சிறுநீர்கழித்தால் , வெளியே வந்துவிடும். கற்கல் ஒரு ஸேப் இல்லாமல் இருப்பதால், உள்பாதையில் கிழித்து ரத்தமும் வரலாம், ஒரு நாளில் சரியாகிவிடும்.

மறுநாள் எடுதத ஸ்கேனில் கற்கள் இல்லையென்று ரிப்போர்ட் வந்தது.

அதிலிருந்து வாரம் ஒருமுறை இதை சாப்பிடுகிறேன், எனக்கு கல் பிரச்சினை போயே போயிந்தி.. இட்ஸ் கான்...

நீங்களும் தாராளமாக முயற்சி செய்து பாருங்கள், மருத்துவச் செலவு ` இருவதாயிரத்திலிருந்து ` முப்பதாயிரம் வரையிலு சேமிக்கலாம், மேலும் இனிமேல் கல் உருவாகாமல் பார்த்துக்கொள்ள்லாம். தினமும் 3 லிட்டர் வரையிலும் தண்ணீர் குடித்து விடுங்கள்.

சிறுநீரக்கல் வலி வந்த பிறகு அது தொடர்பாக , நான் இணையதலத்தில் அலைந்தபோது படித்ததில் சில :

துளசி இலை(basil) : இந்த இலையின் சாருடன் , தேன் கலந்து ஆறு நாட்கள் உண்டால், கல் உடந்து விடுமாம்.( கல்வலி வந்த பிறகு ஆறு நட்கள் என்பது மிக அதிகமான காலம் , அதனால், இதை நாம் கல் உருவாவதை தடுக்கும் முன்னெச்சிரிக்கைக்காக அருந்தலாம்)

ஆப்பிள்(Apple) : அடிக்கடி சாப்பிட்டாலும் கல் உருவாகாதாம்.

திராட்சை ( Grapes) : இதி உள்ள, நீரும், பொடாசியம் உப்பும், கல் உருவாவதை தடுக்குமாம். மேலும் இந்த பழத்தில் உள்ள ஆல்புமின் மற்றும் சோடியம் குளோரைடு கல் பிரச்சினக்கு நல்ல தீர்வாக இருக்குமாம்.

மதுளம் பழம்(pomegranate ): இந்த பழத்தின் விதயைப் பிழிந்து, ஒரு டேபில் ஸ்பூன் அளவு எடுத்து, அதனுடன் 2 ஸ்பூன் கொள்ளு சாருடன்( குதிரைக்கு பிடித்தது..!!) சேர்த்து சாப்பிட்டால் , கல் பிரச்சினை தீருமாம்.

அத்திப்பழம்(Figs) : இந்த பழத்தை, நீரில் கொதிக்க வைத்து வடிகட்டி, ஒரு மாதம் தொடர்ந்து, காலையில் காலி வயிற்றில், பருகினால் பலன் தருமாம்.

தண்ணீர்பழம்(water melon ): நீரின் அளவு அதிகம் உள்ள பழம், பொட்டாசியம் உப்பின் அளவும் அதிகமாம், அதிகம் உண்பதால் கல் பிரச்சினை தீருமாம்.

இளநீர் : இளநீர் அதிக அளவு சேர்த்துக் கொல்வதாலும் கல் உருவாவதை தடுக்கலாமாம்.

வாழைத்தண்டு ஜூஸ் : வாழைத்தண்டு ஜூசுக்கு கல் உருவாவதை + கல் உருவானதை உடைக்கும்(diffuse) திரன் உள்ளதாம்.

மேற்சொன்னதை எவ்வளவு உட்கொண்டாலும், குடிக்கும் தண்ணீரின் அளவு (தினமும் 2 லிட்டரிலிருந்து 3 லிட்டர் வரை) குறந்தால் கல் உருவாவது நிச்சயம் என்கிறார்கள்.

டிஸ்கி 1 : கல் ஏற்பட்ட பின் வலியை பொருக்கமுடியாதவர்கள் மருதுவரிடம் சென்றுவிடுவதே நல்லது.

டிஸ்கி 2 : இந்த முறையில் பக்க விளைவுகளுக்கு சாத்தியமே இல்லையென்பதால், தைரியமாக பின்பற்றலாம். இதுவரை கல் பிரச்சினை வராதவர்களும் பின்பற்றலாம்.

டிஸ்கி 3 : இந்த ஆலோசனை இலவசம் தான், யாரும் இதற்காக எனக்கு பணம்!!! அனுப்ப வேண்டாமென்று இருகரம் கூப்பிக் கூவிக்கொள்கிறேன், அதற்குபதில் உங்க கருத்துக்களையும், ஒட்டும் இட்டுச்செல்லவும்.